این روزا کم آوردم از بچه داری ب شدت بداخلاق و لجبازشده نه ک نبوده ها بدترشده امروز از خواب بیدار شد بهونه داشت صبحونه دادم بردمش خانه بازی اونجا ک خوب بازی نکرد بماند موقع اومدنم گیر ک شیر کاکائو میخام بوفه داره خانه بازیه هم وقت ناهار بود هم گرم بودم هم صبحونه نیمرو خورده بود گفتم نه الان وقتش نیست بگیر ببریم خونه غروب بخور یه قیامتی کرد ک‌ نگو کلا من خیلی براش اسباب بازی و خوراکی و... میگیرم ولی امروز نگرفتم کشت خودشو تا خونه واقعا عصبی شدم مجبور شد یه کوچولو بزنم تو صورتش هیچ جوره کفششو نمی‌پوشید نه بغل میومد نه راه میومد وای ک نگم

پسر منم همین شده بهانه های الکی میگیره همش رو اعصابه و گریه میکنه. کاملا درکتون میکنم

اصلا الان توی این سن همه شون همینن دختر خودم انقدر آروم بود اصلا وروجکی شده که نگو

من به یه مامان گفتم عصبی شدید خیلی .دیگه سرش داد بزن
داد منظورم یه کم عصبانی شو
طرف اومد گفت بی ادب
ولی واقعیتش همین
باید وقتی رعایت حاد طرف رو کردی و اون داشت ازت سواستفاده میکرد باید یه جور نشون بدی عصبی بودنت رو
چون من دیدم شوهرم خیلی خیلی رعایت حال بچه ها رو میکنه
ولی آنقدر پسرم اذیت میکنه که بهش میگم خوب تو هم آدمی کم میاری
زیاد بها نده

باهاش همدلی کن

وای کلا دختره منم از موقعی ک بیدار شده کلا بهونه میگیره بداخلاااق هم میگه بغلم کن غذا دادم نخورد اصلا نمیدونم چشه

خیلی عصبانی شدم ها هزار تا چالش دارم باهاش