۱۱ پاسخ

عزیزم من خیلی تحقیق کردم
آموزش باید اصولی و با نت خوانی باشه
و اینکه زیر 5 سال فقط در حد سرگرمی باشه
من امسال پسرم رو کلاس نوشتم که آموزش رو شروع کنه ♥️

قیمت بلز چقدر هست ؟

چه جالب

ایناهاش
خیلی ساده اس

تصویر

من تا الان 2 تا برا برسا گرفتم
هر دو رو در کسری از ثانیه به فنا داد🫤

وای من نفهمیدم این کار رو بکنم دیگه بلز رو پسری شکست

پسرمن فقط براخریدنش گریه کردخریدم اصلابازی نمیکنه

عزیزم من یکی از دوستام مربی پیانو هست
حالا باهاش مشورت کردم که همتا روهفته ای یکبار ببرم گفت ازبلز شروع کنه

مال ما حروف نداره میشه؟

من میخواستم از همین مدل بخرم ولی مادرشوهرم اینا زودتر خریدن براش از اون ساده هاشه که حروف نداره 🫤

ماهم داریم کلاس نمیرن خودم نت میگم میزنه در حد سرگرمی.. پسرم آهنک تولد رو میزنه

سوال های مرتبط

مامان ف جان🩵 مامان ف جان🩵 ۲ سالگی
سلام. تک فرزندی، بلی یا خیر؟
من خودم تکم، همیشه خانواده‌های شلوغ و اون رفت و آمدهاشون رو دوست داشتم. البته گاهی هم که روابطشون رو می‌دیدم، نظرم عوض میشد. برای خودم شاید اگر سنم کمتر بود (متولد ۶۴ام) یا شرایط بهتر بود، به فرزند دوم بیشتر فکر می‌کردم، نظرم ۹۸ درصد منفیه اما حرف‌های امروز دو تا از همکارانم من رو به فکر فرو برد. گفتن: تو تا همیشه نمی‌تونی بچه‌ات رو ساپورت کنی و کنارش باشی و اون تنها می‌مونه، بهتره حداقل دو تا باشن تا همدیگه رو داشته باشن. تو حتی اگر صد خودت رو بذاری باز هم بچه ممکنه احساس کمبود داشته باشه. بچه های الان با اینکه پدر و مادر سعی می‌کنن از نظر مالی و رفاهی بهترین چیزها رو براشون مهیا کنن، از نظر عاطفی احساس کمبود دارن. همه چیز بهترین وسایل نیست، بچه به اون زمانی که تو براش وقت میذاری و باهاش بازی می‌کنی بیشتر نیاز داره تا بهترین اسباب بازی و فلان. خودشون از اینکه خواهر و برادر دارن خیلییی خرسند بودن و گفتن مگه زمان ما همه چیز بود، مگه ما بزرگ نشدیم. گفتن درسته که دنیا پر از زشتی و پلیدیه ولی در کنارش قشنگی‌های زیادی هم داره. خلاصه که خیلی من رو دچار تردید کردن.
مامان ❤پرهام ❤ مامان ❤پرهام ❤ ۳ سالگی
سلام مامانای عزیز . من همیشه آرزو داشتم دو تا پسر داشته باشم . و خیلی وقت ها وقتی به پرهام جانم نگاه میکنم این فکر اذیتم میکنه که این بچه چرا نباید یه برادر داشته باشه و بعد ما تکلیفش چی میشه . ولی چون با خودم روراست هستم . اصلا توانایی جسمی و روحی و شرایط کاری و اجتماعی و ... به دنیا آوردن یه بچه دیگه رو ندارم ‌‌ . هر چند پسرم بنده خدا از اول بچه خیلی آروم و مهربونی و باهوش ‌. منطقی بوده و هست و جز آلرژی و ریفلاکس که تا ۲ سالگی اذیتمون کرد دردسر خاصی نداشت . ولی من چون مادر کمال‌گرا و حساسی هستم و تایم خیلی زیادی برای بازی و آموزش و بیرون و کلاس بردن و تغذیه و نحوه رفتار و ... گذاشتم و میزارم واقعا در توانم نمیبینم یه بچه دیگه رو اینقدر وقت بزارم و سه سالش کنم . حالا مدتی هست همسرم میگه اگه خیلی دلت میخواد میتونیم یه پسر ۳ یا ۴ ساله رو به صورت قانونی به سرپرستی بگیریم . چند وقتیه خیلی به پیشنهادش فکر میکنم ولی هنوز دو دل هستم . نظر شما چیه ؟