مادرم میگف من میام غیراینکه کارابچم میکنم لباس میشورم جارو میکنم مگه من اومدم سرسفره محسن نشستم ک نیام گف نیا آرامش بچت مهمه نیا مادرم قبول کرد هرچی جلوشون اشک می‌ریخت همون مادررفیق شوهرم میگف نیا میری چمارکنی توخونش گف دخترم حامله ی گف باشه هشطورش نمیشه تاهم ک منومیکرد ازخونه بیرون کلیدارو می‌گرفت میداد دست مادرش ی بارمادرش توخونه بودمن رفتم لباس بردار کردم بیرون گف تو اینجا چی میخوای محسن بمن گفته برو خونم تمیزکن ظرفاچندروزه ناشورن نذاشت لباس بردارم باچشماپراشک برگشتم درخونه مادرم همینجور گذشت تازاییدم جاریم بعداز۷روز اومد عیادتم بچم وسط اتاق خواب بود ی پسربچه ۱سالونیمه داشت خب جلف بود اگه میوفتاد برو بچم بچم میمرد بعدم صدتا زبون میشدن سرم من بلندکردم بچموگرفتمش روپام

اینجا برای سوال مهم پرسیدن و چیزای مربوط به بچس عزیزم داستان های شخصی و زندگی نامه جاش تو این اپلیکیشن نیس ویو ام نداره مثل اینستاگرا بنظرم یه پیج بزن تو اینستا داستان های این مدلی بذار کلیم ویو میخوره اینجا بنظرم جالب نیس انگار کاغذای درد و دل و رماناتونو نشر میدید

خدا صبرت بده واقعا تو این زمونه چرا همچین چیزی مونده من فکر میکردم الان همه زنها خوشبختن چون واقعا اطرافم کسی به زنها زور نمیگه از خداشونه زن بشینه سر زندگیش

خدا بداد دلت برسه با اینا😪