پارت چهارم:
سریع یه شنل دورم انداختن و رو ویلچر گذاشتنم و به سرعت بردنم اتاق عمل..خیلی لحظه پر استرسی بود چون واقعیت دوست نداشتم سزارین بشم هرچند دو سال پیش بابت عمل بینیم تجربه اتاق عملو داشتم اما این واقعا فرق داشت..
نشستم رو تخت و یه اقایی که خیلی مهربون بود سرمو رو به پایین گرفت گفت سرتو بلند نکن تا امپولتو بزنیم به کمرت..درد داشت اما نفسای تند تند و عمیق میکشیدم که دکتری که مسئول جراحیم بود با حرفاش که میگفت افرین دخترم چقد خوب دردتو کنترل میکنی انگیزه میداد بهم..دوبار سوزن زد بهم و گفت سریع دراز بکش..حالت تهوع خیلی شدیدی گرفتم گفتم هرآن ممکنه بیارم بالا..پاهام به سرعت داغ شد و زبونمم حتی نمیچرخید نمیتونستم بلند صحبت کنم..فقط هی اروم میگفتم من نمیتونم نفس بکشم..بخدا فک میکردم ممکنه نفس کم بیارم و کلا بمیرم😅🫠حس خفگی داشتم انگار یکی جلو بینیمو گرفته بود
#زایمان #بارداری

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط