از وقتی دختر دار شدم فهمیدم چقدر رفتارایی که تو کودکی با ما میشه ناخوداگاه ما رو میسازه.من تو خونه ای بزرگ شدم که پدرم به شدت پسری بود.رفتارش با من و خواهرام طوری بود که همیشه پسر ارجح بود🥺تو حجاب گرفتنم تا تو خونه پدرم بودم همیشه آستین بلند و شلوار میپوشیدم با روسری.😪😪
همیشه میگفتم دختر دار بشم اینکارارو باهاش نمیکنم.ولی متاسفانه تو ذاتم رفته انگار.من الان اصلا دوست ندارم لباس بندی یا زیر دکمه بدون شلوار تنش کنم.حس بد میگیرم وقتی تنش میکنم.چیکاز کنم این ذهنیت از مغزم بره بیرون.بخدا دست خودم نیست💔🥺

سلام دوست عزیزم خونه پدری من هم همین وضع بود فقط از لحاظ پسر رو ارجح دونستن وبه ما یاد دادن که همیشه در برابر نامحرم حجاب داشته باشیم ومن تا امروز خدارو هزاران بار شکر که تونستم حجاب چادر رو نگه دارم وان شاالله بتونم تا آخرین لحظه عمرم نگهش دارم که حق الناسی به گردنم نباشه چون بی حجابی حق الناس هستش ومن الان ۳تا دختر دارم که خداروشکر حجاب چادر رو دارن ومن افتخار می کنم که از سن پایین هیچ وقت لباس نامناسب نپوشندم چون تن فرزندم برام ارزشمند هستش

بد نیست اتفاقا خیلیم خوبه دختر باید پوشیده و باحیا باشه
حالا خونه شما افراط بوده حد تعادل و برا دخترت نگهدار از اینور بوم نیفتی

بپوشون مگه قدیمه که دخترو بپوشونی به چادر که مثلا حجاب داشته باشه خودتو ببین عبرت بگیر که کارشون درست نبود که فردا دخترت بزرگ شد نگه مامانمم مارو اسیر گرفته بود روزی میگفت فلان کن اینو بپوش اونو نپوش بزار کیف کنه

تنش کن وروخودت کارکن که درنیاریش