۵ پاسخ

سلام عزیزم
کاچی، حلوا، پنکیک، خاگینه، عدسی، حلیم، نمی دونم تخم مرغ توی خاگینه اینا هم مضره یا نه البته.
ایتات را چک کن یه سری قوتو برات می فرستم


بچه‌ت را به پهلو بخوابون
شبا هم شیر خشک مخصوص رفلاکس بده راحت بخواب. ولی حتما پهلو بخوابون.
من بچه هام هیچ کدوم رفلاکسی نبودن ولی بازم همیشه پهلو می خوابونم

همه چی بخور از هیچی نگذر
بچت رو بعد هر وعده شیرش آروغ بگیر
آروغ هم نداد ب پهلو بخوابونش تا خوب بشه

فقط شیر خودت رو میدی؟؟
من والا سر بچه اولم چنان رعایت میکردم ک آخر ن خودم جون گرفتم ن بچم
سر دومی اصن رعایت نکردم چ دوران بارداری چ بعد زایمان بچمم رفلاکس و کولیک اصن نفهمیدم داشت یا نداشت
همه چی هم می‌خوردم
اینم از من ب تو نصیحت دکترا زیادی یه چیزی رو بزرگ میکنن
شما همه چیت رو بخور ولی بخاطر اینک ندامت بهم نریزه کمتر بخور اما تعداد وعده هات رو بیشتر کن ،مثلا بجای صبحونه ک یه وعده ای میخوری اونم تا ظهر سه تاییش کن تا هر زمان ک گشنه شدی چیز مزخرف نخوری ک چاق بشی ریخته بشه اندامت
رفلاکس هستش کولیک هستش شیربرگردون هستش اینا یه پروسه بچه هستش ک باید بچه ببینه و رد کنه
دقیقا مثل افسردگی بعد زایمان ما زن ها

شیر خشک بده. خودت راحت کن. بچه هم خوب وزن میگیره اذیتم نمیشه

بگردم واقعا سخته منم دخترم هم کولیک شدیدددد ورفلاکس داشت ورسما هیچی نمیتونستم بخورم

سوال های مرتبط

مامان سورن مامان سورن ۴ سالگی
اگه امکان بازگشت به گذشته رو داشتم، باز هم انتخابم سورن بود. با همه‌ی ویژگی‌هایی که داره، حتی با وجود اوتیسم. چون من بچه‌ی خودم رو می‌خوام؛ دقیقاً همین بچه رو. سورن همه‌ی چیزیه که من از این دنیا می‌خوام و عاشقشم.

پس این تاپیک رو می‌نویسم چون شاید این اطلاعات یه روز به درد کسی بخوره.

امروز می‌دونیم که اوتیسم یه اختلال چندعاملیه؛ یعنی هیچ عامل واحدی باعثش نمی‌شه و ژنتیک، عوامل محیطی و شرایط دوران بارداری، همه می‌تونن در کنار هم نقش داشته باشن.

از بین عوامل مختلف، دو مورد برای من تجربه‌ی شخصی بوده:

یک: پره‌اکلامپسی در دوران بارداری
پژوهش‌ها نشون داده مادرهایی که در دوران بارداری دچار پره‌اکلامپسی می‌شن، نسبت به جمعیت عمومی احتمال بیشتری برای داشتن فرزند مبتلا به اختلال طیف اوتیسم دارن.

من هم در بارداری سورن پره‌اکلامپسی داشتم.

دو) ابتلای مادر به ADHD

مطالعات نشون دادن مادرهایی که مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) هستن، نسبت به سایر مادرها بیشتر در معرض داشتن فرزند مبتلا به اختلال طیف اوتیسم قرار دارن.

من هم سال ۱۳۹۰ توسط دکتر سرگلزایی، روان‌پزشک و استاد دانشگاه فردوسی، تشخیص ADHD گرفتم.

باز هم تأکید می‌کنم که این‌ها علت قطعی اوتیسم نیستن؛ فقط از عواملی هستن که پژوهش‌ها نشون دادن می‌تونن با افزایش احتمال بروز این اختلال همراه باشن.

این‌ها فقط دو تجربه‌ی شخصی من بودن که اتفاقاً با یافته‌های علمی هم همخوانی دارن.
مامان دردونه خانم😍 مامان دردونه خانم😍 ۵ سالگی
یعنی شما مادرهایی که بچه ی اروم دارید روزی هزاررررررر بار خداروشکر کنید
شوهر اگه بد باشه فوقش ادم طلاق میگیره ولی بچه به قول قدیمی ها لباس اتشینه بپوشی میسوزی،در بیاری هم میسوزی،چهار سال و نیم یه روز خوش نداشتم با این بچه،،یعنی فقط نشستم میگه خدایا منو بکش
تا نوزاد بود زردی و کولیک و رفلاکس و بی خوابی و گریه...
یک سال به بعد غذا نخوردن و یبوست و مریضی و گریه.....
دوسال به بعد هم که هم چنان غذا نخوردن و کم وزنی و قد و گریه....
تا امروز که چهار سال و هشت ماهش شده هنوز همه ی این غذا نخوردن و وزن و فلانش کمه که سرش حرص میخورم هیچ یه بچه ی غرغرو گریه کن و جیغ جیغو که یکسره در حال غر زدن الکی ،
یعنی روزی بیست بار باید گریه کنه با بهونه های الکی
بچه دور و اطرافم اینجوری ندیده بودم تو کل عمرم.به جایی رسیدم فقط میخام بمیرم از دستش،
همه ی اینارو نوشتم که فقط بگم شما مادرهایی که بچه ی خوب و اروم دارید شکر کردن یادتون نره،همین که بچه تون بیش فعال یا اذیت کن نیست ده هیچ از بقیه جلویید،لذت ببرید از مادر بودنتون

خدایا بازم شکرت