بچه ها از وقتی زایمان کردم دلم یه جوریه خیلی نگرانی تو دلمه انگار از یه چیزی میترسم که نکنه یه اتفاق بد بیفته
به خاطر نوزاد من وهمسرم نمیتونیم کنار هم بخوابیم وتا صبح نا آرامم .همش تو اتاقی که با بچه هام خوابه رو نگاه میکنم .حتی به فکر بچهام نیستم چون شوهرم خیلی مراقبه برای آب و دستشویی وبی خوابی و......ولی دلم یه جوریه نمیخوام ازش دور بمونم .ولی نمیشه بهش احتیاج دارم این روزها انقدر در گیر بودیم از قبل زایمان تا عمل تا زردی بچه و......انگار ۱۰۰۰ساله همسرم رو ندیدم وفاصله داریم .نمیدونم اگه مادرم بره .هم میشه کنار هم بتونیم باشیم یا نه .اصلا حس بدیه نمیخوام ادامه پیدا کنه .ازم دور باشه اونم خوابش بهم خورده وروز هم مشغله داره .کلا از همه چی تو دنیا واسم مهم تره وقتی برای این که خوابش بگیره میبینم سرش تو گوشه حس بدی دارم افکار منفی میاد سراغم .البته تا قبل زایمان با هم سرمون تو گوشی بود تو اینستا وگوگل و.....نمیدونم چرا حسم نمیتونم کنترل کنم .حتی یه جنسی رو برای فروش میزنه تو دیوار بدم میاد چت کنه با مشتری 😱😱😱😱دست خودم نیست

دیگ نزاری بچه دار بشیا

میگذره گلم

دقیقا منم مث سما بودن تا یک ماهی طول کشید اون حسم دست خودت نیس الان من درکت میکنم ب مرور خوب میشی بخاطر زایمانته

طبیعیه عزیزم‌خوب‌میشی‌منم تا یه هفته پیش اینطوری‌بودم نشستم باهاش حرف زدم خوب شدیم‌واقعا خیلی دور شده بودیم

درست میشه عزیزم کلا بچه زندگی رمانتیک رو بهم میریزه مثل قبل بچه نمی‌تونیم باشیم

خب کنار هم بخوابید عزیزم نزارید فاصله بیفته ما بچه سوممون ک دنیااومد از اول کنار هم خوابیدیم بچه های بزرگ اونور باباشون منو شوهرم وسط دختر کوچیکم اینور من

طبیعیه
چون هیکلت بهم ریخته ودرگیر بچه ای ونمیتونی بهش برسی اعتماد به نفست اومده پایین ومدام افکار منفی میاد سراغت
اما از همین اول همسرتون رو توی کارای بچه شریک کنید
تنهایی مسئولیت رو به دوش نکشیدهم عادت میشه براشون هم خستگی وزحمت شما رو بیشتر درک میکنن ووابستگیشون به بچه وشما بیشتر

دقیقا حس منم همین بود روزای اول داشتم دیوونه میشدم چندروز الکی پشت سر هم گریه میکردم ..وقتی بچم میخوابید شده ده دقیقه میرفتم تو بغل شوهرم تا اروم بشم
خداروشکر الان خیلی بهترم

منم احساس میکردم بچه بیاد بهم نزدیکتر میشیم ولی انگار از هم فاصله گرفتیم

طبیعیه بابا من بعد یکسال تازه دارم بخودم میام باورکن