درددل
خانوما من از وقتی که بچه دار شدم نمیتونم هیچ کاری انجام بدم.
دلم واسه خودم تنگ شده. نه میتونم فیلم ببینم نه پادکست گوش کنم. نه زبان بخونم. نه سر کار برم. سالها زبان درس میدادم.
الان فقط دو روزه آغوشی گرفتم بچه رو میذارم داخلش میرم یک ساعت قدم میزنم. بعد چون بچه‌ام فقط شیر منو میخوره باید زود برگردم خونه که بهش شیر بدم.
نمیدونم چرا شیرمم نمیتونم بدوشم.

منم همینم. نه یه کتاب خوندم نه پادکست گوش کردم. سریال و تلویزیون هم ندیدم. هیچی. فقط بچه. منم شیر خودمو میدم و نمیتونم جایی برم. خیلی افسرده شدم. همش فک میکنم بقیه مادرها با بچه ها بیرونن و بچه ها هم اذیتشون نمیکنن.‌فقط بچه منه که گریه و اذیت داره

دقیقا
کتاب و میتونی بعدا بخونی ولی بچه دیگه بزرگ میشه اون لحظات و نمیتونی ببینی

از فرصت استفاده کنو لذتش و ببر

مادربودن همینه دیگه والاک خدابهشتوزیرپای مادرقرارنمیداد.ولی میگذره یکم ازخودگذشتگی لازمه ازبچت لذت ببر

هممون همونجوری هستیم و این هیچ ایرادی نداره ، ما داریم یه آدم کوچولو رو پرورش میدیم و این خیلی با ارزشه نهایتا دوباره میتونیم کتاب بخونیم فیلم ببینیم سر کار بریم و ... ولی این روزا دیگه تکرار نمیشه پس قدر این لحظاتو باید بدونیم و فراموش نکنیم ما داریم برای تیکه ای وجود خودمون فداکاری میکنیم