سلام چطوری ب بچه یاد بدیم در برابر تهدید دیگران کوتاه نیاد؟اتقد این مسئله اذیتم میکنه میخوام بمیرم.اومدیم خونه پدر شوهرم دوتا خواهر شوهرم اینجان.یکیش بچش ۸ سالشه یکیش ۷.اینا چند وقته یاد گرفتن پسر منو تهدید کنن ب اینک اگ این کارو نکنی ما میریم خونمون یا تو میری خونتون(از بس شوهرم اینو گفت همه یاد گرفتن)الان هر کدوم ی دوچرخه دارن ریختن سر دوچرخه پسر من دو نفری سوار شدن پسرم میگفت ن پسر خواهر شوهرم میگفت پس ما میریم خونمون اینم راضی شد.منم آروم ب پسرم گفتم دوچرخه خراب میشه.یهو داد زد منم من اخم کردم یهو اون دوتا موزی فرار کردن پسرمم زد زیر گریه.حتی تو مراسم مادر شوهرم ک همه سرگرم بودن همین پسره پسرمو تنها تو کوچه گیر آورده بود برای رسیدن ب خواستش با تسبیح میزدش ک چندبار تذکر دادیم آخر نزدیک بود دعوا بشه.چندبار ب پسرم گفتم هرچی گفت میرم خونمون بگو برو الکی میگ و...باز نمیفهمه

انقد حرص دارم ک نمیدونم چکار کنم.پسر من خیلی تنهاست دوست داره بازی کنه اینام زرنگ همش اذیتش میکنن.الانم خواهرشوهرم میگفت بیا بغلش کن بغض کرده گفتم ن اشتباه کرده باید بفهمه

بهترین کار اینه تو بازیو قصه و نمایش شبیه سازی کنی این اتفاقارو و روش درستو انجام بدی اینجوری بچه ها خیلی بهتر یاد میگیرن درمورد دوست خوبو اینام یه خاطره ساختگی یا بقیه چیزام همین خاطره ساختگی از بچگی خودتون براش تعریف کنید هم خیلی خوب جواب میده تکرار کنید بازیای اینمدلیو تا یاد بگیره تو این موقعیتا چیکار کنه بیشتر از حرف زدن بازی جواب میده

دقیقا منم این مشکلو با پسرم دارم تازگی ها ، بچه روانی ، دیروز پسر عموی ۱۱ سالش باهاش کشتی میگرفته چونه بچه رو داغون کرده عکسشو میذارم ببینی ، میگم چرا بهم نگفتییییی ، میگه اگه میگفتم تو باهاش دعوا میکردی و اون با من دوست نمیشد 😒🙄😫😫😫😫😫😫😫

حتما امتحانش کن خیلی بهتر از کنترل کردن وسرت مداوم یا دوستاش این راه حل جواب میده حتی در بزرگسالی نیازهاشو بشناس و قبل از هم سناش براش برآورده کن مثلا بچه ها که یکم بزرگتر میشن عاشق کافه رفتن و پارک و این جور چیزان خودت پا به پاش کافه برو ببرش پارک یا حتی بازار گردی نزار جای خالی رو با رفیق پر بکنه ما چه بخوایم چه نخوایم بچه به واسطه مدرسه دوست و رفیق پیدا میکنه ولی با این کار بچه ها یاد میگیرن برای اینکه خواسته هاشون با دوستاشون برآورده بشه تن به هر خواسته ای ندن اگه دید اونا در مقابل تامین خواسته هاش
ازش انتظاراتی دارن که دوست نداره همون جمله هه یادش
میاد شما برین هم مامانم که هست یا بابام که هست

ببین دخترم منم همینه حتی من خواهرم هم تا میخواد به یه بوسیدنش برسه تهدیدش میکنه که میره اونم زود میره بهش بوس میده حتی در بازی با بچه ها هم همینن
چیزی که من خودم امتحان کردم و واقعا جواب داده اینه که تو خونه باهاش بازی کنی و از بازی کردن باهات لذت ببره
این جور مواقع اگه دوستش تهدیدش کرد خودت بگو بیا مامان خودم باهات بازی میکنم تو اون لحظه خیلی کم پیش میاد پیشنهادتو رد کنه اینطوری کم کم دیگه وقتی تهدید شنید میگه من میرم با مامانم یا بابام بازی مبکنم شماها برین
من خودم چند وقته این کارو میکنم وابستگی دخترم به بازی با اطرافیان کمتر شده حدااقل دیگه تهدیدش جواب نمیده وقتی ببینه کسی نیست میگه خب مادرم که هست و من اگه دستم تو هرکاری باشه اون لحظه بلند میشم و ده دقبقه هم که شده بازی میکنم
با این کار بچه مقابل هم یاد میگیره که اصلا تهدید جواب گو نیست و دیگه این کار از سر اونم می افته حتی از ترس ترد شدن دیگه خیلی احتمالش کمه تکرارش کنه

ببین فقط تکرار و‌ تو قالب داستان
منم پسرعموی پسرم یکسال ازش بزرگتره برا هرچی که پسرم نه میورد همین حرف اهرم فشارش بود
انقدرررر به بچم گفتم توضیح دادم داستان گفتم شاید یکسال پیوسته گفتم حالا یاد گرفته پسرم

خوب بچه شما خیلی کوچیکتر از اینیه که بفهمه اینارو چیزی که شما میخوای درک کنه تازه از ۷ سالگی کم کم توش شکل میگیره پسر منم همینطور بقیه همسناشونم همینه تقریبا بچه ها تا ۱۰سالگی همینند فقط یکم سطح درکشون تغییر میکنه ولی بازم حرفای دیگران رو راحت باور میکنند و تحت تاثیر قرار میگیرند.این سبک مشکلات در تمام خانواده هایی که بچه های تقریبا همسنو سال دارند هست بدون استثنا.طبیعی که بچه شما مخصوصا که همبازیی نداره حاضر باشه باج بده ولی اونارو از دست نده مخصوصا که بچه خوب دیگه ای نیست که حداقل بگه با تو بازی نمیکنم میرم با اون بازی میکنم کلا حق انتخاب نداره طبیعی که حاَضر باشه قبول کنه شرایطو چون سنش طوریه که بازی رو بیشتر دوست داره و بازی و حرف زدن با اونا براش جذابیت بیشتری داره..... با رفتن به اجتماع و به دست اوردن دوست کم کم متوجه میشه که کسی که بهش بخواد زور بگه یا آسیب برسونه دوست خوبی نیست و نباید باهاش ارتباط بگیر و چون دوستای خوب دیگه ایم داره که نیازش به بازی با اونا حل بشه از این سبک بچه ها دوری میکنه پس تا اینجاش همه چی بچه طبیعی بود ولی راه حلش چیه؟!

ببین عزیزم بچه تا بچه رو میبینه دست خودش نیست دوست داره باهاشون بازی کنه
حتی اگه هر سری دعواشون هم بشه
دفعه بعد ک همه میبینن انگار ن انگار
باز دوست داره باهاشون هم بازی بشه

شما هم از دیدن اونا عصبی میشی تا بچه خودت کوچک‌ترین حرکت رو میزنه داد میزنی رو بچه خودت

از شدت جو بدی ک داری تحمل میکنی
این طور ک من متوجه شدم خواه و ناخواه شما مجبورید همه ببنید

پس

فقط اون تایم رو وسط بچه ها
با بچه خودت بازی کن

و خیلی دوستانه اگه بچه ات رو اذیت کردن تذکر بده

اگه دوستانه جواب نگرفتی جدی تر برخورد کن

سلام حتما ببرش مشاوره،فردا میره توجامعه همه بهش زورمیگن و نه نمیتونه بگه،،

شما و همسرت کاملا پشت بچه وایمیسین؟ نمیدونم چرا حس میکنم نیستین
مثلا چرا آروم گفتی دوچرخه خراب میشه؟ وقتی پای بچه ات وسطه هیچی برات مهم نباشه جز عزت نفسش
بهش با رفتارت یاد بده نباید به دیگران اجازه سواستفاده داد

چ واجب باهم برید
دودفه نرو ازت پرسیدن بگو بچم رو اذیت میکنن مانیاییم بهتره بد ببین چجور ادم میشن هیچی بهتر از دور شدن و کنایه زدن بهترنیس