مادردختری ناهارمونو خوردیم دخترم خوابید
کنارش دراز کشیدم دارم نگاش میکنم به دستای کوچولوش به صورت ماهش به موهای مخملیش به اینکه چقدر مادربودن شیرینه چقدر فرق داره حسش چقدر نوع دوس داشتن بچه فرق داره با همه دوس داشتنا...
میدونم گاهی مادر خوبی نیستم براش ولی اون بهترین دختر دنیاس برام... انگار که قلبمه اومده داره بیرون میتپه اینارو مینویسم بغضم میگیره
هیچ وقت از مردن نترسیدم اما الان میترسم... میترسم یه روز نباشم و کسی دلشو بشکونه
از وقتی مادرشدم خیلی احساساتی شدم الان همه نگرانی های مامانمو درک میکنم میفهمم چقدر برامون زحمت کشیده و دلم پر میزنه برای بغل کردنش ولی چاره چیه که ازش دورم و ماهی یبار میرم یا اون میاد
خداروشکر تو این غربت یع دختر داد بهم خدا که بشه همدمم و تنها نمونم
خدایا همه بچه ها رو برای پدر مادرشون و همه پدر مادرارو برای بچه هاشون حفظ کن❤❤

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط