خدایا
تو شاهد بودی آن شب‌هایی که در تاریکی بیدار بودم با سینه‌ی خشک و دلی لبریز با نوزادی توی بغلم که گرسنه بود و من شرمنده از ناتوانی خودم. تو دیدی اشک‌هایم را که با دعا همراه بود وقتی گفتم «یا حضرت فاطمه، سهم جانان را خودت در سینه‌ام بزار...»و تو گذاشتی ای مهربان حتی اگر قطره‌ای بود اما پر از برکت و آرامش بود حالا که زمان جدایی رسیده نه از بی‌مهری که از حکم رشد و تقدیر تو دلم آرام نیست اما تسلیمم خدایا، اگر آن روزها شیر رو در سینه‌ام گذاشتی امروز مهربانی را در دلم بزار تا به جای هر مکیدن بوسه‌ای باشه و به جای هر اشک لبخندی خدایا جانان رو از چشمه‌ی رحمت خودت سیراب کن دلش رو بی‌نیاز از هر چیزی جز عشق تو باشه و منو یاری کن تا مادر بمانم
با آغوشی گرم حتی بدون می می

بعد کلی سختی و مریض شدنم و با اون همه انتی بیوتیک که بهم زدن نذاشتم شیرم خشک بشه تا دخترم شیر بخوره و حالا وقت جدا شدنه بمونه به یادگار ۱۴۰۴/۸/۱۱

چقدر زیبا🌹و حق

چقد زیبا

چه بیان قشنگی🌹

چ زیبااا

چ قشنگ🥹

چقد قشنگ گفتی عزیزجان
الهی ک سبک باشه براتون راحت کنار بزاره🌻🌻

وای خیلی سختہ منم 10 روزہ از شیر گرفتمش ھمس سراغشو میگیرہ میاد سرشو میزارہ روش بوسش میکنہ اصلا کبابم کردہ بعضی وقتا جوری میشم میگم کاش دوبارہ بھش بدم جلو خودمو میگیرم💔ھنو ھیچ نشدہ دلتنگ شدم😩

خیلی قشنگ بود و من اینو عمیقا تجربه کردم

عزیزممممممم 🥺🥺🥲🥲