پسرم خیلی اذیتم میکنه همش میخاد تو بغلم باشع تا من از پیشش پا میشم گریه میکنه از لحاظ روحی داغونم😔

فقط نگاهتونو تغییر بدین

آغوش شما امممن ترین جا وآرامبخش ترین جا برای بچتونه حتی توهمون ساعتی ک شاید کلا بغلتونه...این روزا تکرار نمیششه..همش میخاد چند ماه باشه...دیگ تاآخر عمرتون از بغلتون میاد پایین و شما دنبال بغل کردنشونیین

چون دیدم دوستانی ک گریه میکردن و گلایه از خدا ک چرا بچم راه نمیره.چرا واکاش:نداره،چرا حرف نمیزنه.چی میشد بشنوه،چی میشد صداشو بشنوم

اولویت بچتون باشع اوابستگی و حس امنیت خییلی مهمه. گناه دارن بخدا..کارخونه رو ول کنیین..من از همه چیم زدم. حتی دورهمی...بچمم تا بلند میشم نگاهش بمنه ک ببینه بغلش میکنم....انگار انتظار میکشه تو همین لحظه من بچم مدام کنارمه

اول اینکه خداروششکر کنیین ک بچه ها واکنش دارن..دوم اینکه اره سخته.‌ولی به این فکر کنیین اون بچه از علاقه زیاد اینطوره..شما یکویو دوست داری از پیشت بره چه طور میشی؟!

دختر من اکثر اوقات اینجوریه بیچاره شدم هیچکس هم درک نمیکنه

وای من ک فقط پناه میارم خونه مامانم واقعا دلم ب حال بچم میسوزه یه وقتا انگار میترسه تا بلند میشم شروع میکنه گریه و تند تند دنبالم راه میوفته وقتی میشینه تو بغلم آروم میشه خیلی سخته یه وقتا بسپورش به کسی یکساعتم نگهش دارن ادم آروم میشه

وای منم دارم از سر درد میمیرم دیونه شدم بخدا