از اون روز که پسرم قدر لوبیا بود و این عکس تنها چیزی بود که دلمو گرم میکرد انگار چند سال میگذره. روزهای تنهایی کنج اتاق که با تهوع شدید و استفراغ و یبوست دست و پنجه نرم میکردم.. دلم میخواست فقط این لوبیا بزرگ بشه و برسه اون روز که بغلش بگیرم.
الان انقدر بزرگ شده که با لگد های محکم و حرکات دستش باهام حرف میزنه و به حرفهام واکنش نشون میده.
کوچولوی مهربونم.. از تصور لحظه ای که بغلم بگیرمت گریه م میگیره. تا اون روز خوب رشد کن و سر جات بمون.. مامان همه چیزو بخاطرت تحمل میکنه🥺
امروز درد شدیدی تو ناحیه تخمدان اومد سراغم. انقدر که من با آستانه تحمل بالا آخم در اومد.. نمیدونستم تو تنهایی چیکار کنم. فقط قرآن خوندم تا اینکه همونجور خوابم برد و دردم آروم شد. نمیدونم به قول دکترم اسپاسم بود از سرما بود چی بود.. هر چه که بود منو بدجور ترسوند.

وای من تا این چند هفته بگذریم پیر میشیم
ایشالا ب موقع بدنیا بیان نینیامون

چ خوبه ک با این پیاما هم درکیم باخودم میگم مث من هممون اینجوری تا الان اومدیم جلو و خدارو هزار بار شکر ک هر لحظش با خوشحالی و گفتن این مرحلم رد شد داره میگذره شکر🙏🙏🙏

ان شاءالله بسلامتی وخوشی فارغ بشی عزیزم نینیتو سالم و سلامت بغل بگیری

عزیزم انشالله در سلامت کامل بدنیا بیاد

آخییییی عزیزم خدا حفظش کنه🥹