من قصد بارداری دارم مشکلی ندارم برای باردار شدن ولی واقعا سختمه تو شهر غریب دوران بارذاری و چالش های نوزادی رو بگذرونم یه لحظه اومد تو فکر کاش برم یه بچه به سرپرستی قبول کنم وبیارم پیش خودمون . نظرتون چیه شما اگه بودین این کارو انجام میدادین؟تجربه مشابه خودتون یا اطرافیانتون دارین؟

خواهر یک سال و نیم سخته نه ماه تو شکم نه ماه بیرون من دقیق دومی رو آوردم تو شهر غریب یه نفرم ندارم همسرمم صبح میره شل میاد یاعلی بگو بیفت تو خط اقدام

باید هفت‌خوان رستم رو رد کنی تا بچه بدن

والا من دومی رو تو غربت آوردم تو حاملگی که کلی اذیت شدم الآنم بچم دوماهشه یه نفر نیست یه دقیقه این بچه رو بگیره من یه نفس بکشم فک کن بچه مدام بغلم تو‌روزم شاید سه تا نیم ساعت بخواب ولی بازم خودت می دونی اقدام کن شاید برا شما وضعیت راحت تر باشه

اگه ی بچه بخوای بیاری اول باید ی چیز اسمش کنی ، دوم اگه محرمیت ب ات مهمه مشکل میفتین ، ب اونایی ک بچه دارن نوزاد نمیدن اگرم تو نوبت بری چند سال ممکنه تو نوبت باشی بازم اولویت خانواده هایی هستن ک بچه ندارن . شما یا میتونی بچه بالای 5 سال بیاری یا بچه ای ک بیماری خاص داره و نیاز ب درمان ، احتمالا تو جنسیت هم سخت میگیرن اینطور ک شنیدم اگه پسر داری فقط پسر بهتون میدن .
خودت ی بچه بیار خواهر ب زحمتش می ارزه