مامانا من خیلی سردرگمم و ناراحتم نمیدونم چکار کنم ی هفته میشه اومدم خونه بابام بخاطر سیاتیکم نمیتونم حرکت کنم الان اگ خوابم خوبم ولی اگ یکوچولو راه برم از درد میمیرم بعد اونجا چون با خانواده شوهرمم هیچکس مراقبم نیس و ازم کار میخوام و هیچکسم حواسش ب دخترم نیس بعد الان هم دلتنگ شوهرمم و دقیق نمیدونم تا کی اینجا میمونم و هم اینکه دخترم وقتی باباشو میبینه میگه ک میخوام برم خونه واقعا نمیدونم چ‌غلطی کنم خسته شدم از فکر و برم اونجا حای غذا بم نمیدن تا الان حتی ی تماس بامن نگرفتن ک ببینن خوبم یان

این حرفای که اینجا زدی رو به شوهرت هم بگو مهم اینه که اون درکت کنه
دخترت رو هم اگر که امکان داره یه کوچولو بذار با شوهرت بره خونتون اگر تو یه سهر هستید

بفکر خودت باش واسه رفتن عجله نکن خانواده شوهر اکثرا همینن من از روزیکه زاییدم خونه بابامم مادرشوهرم یبار نکرد زنگ بزنه حالی بپرسه

من كه الان توي ٢٤ هفتم و از روز اول خونه بابام هستم چي بگم ، واقعا خيلي سخته مخصوصا كه خونه خودم و شغل هميرم خيلي از خونه بالام دوره اما به خاطر بچه تحمل ميكنيم ديگه همينه عزيزم

معلوم نیست چی نوشتی کی بهت غذا نمیده؟ الان خونه باباتی یا خونه خانواده شوهرت

بهتر دلتنگی تحمل کنی تا حال خودت خوب بشه و فشاری به جنین نیاد درکت میکنم منم خیلی وابسته همسرم و خونه ام هستم ولی گاهی باید صبر کنیم اوضاع بهترشه