حالا بگیم چرا اینقدر درک احساسات یک نوپا و یک کودک اینقدر مهمه؟
چون سرپوش گذاشتن روی احساسات( نادیده گرفتن یا حواس پرت کردن و...) باعث بروز احساس عمیق تنهایی میشه ( هیچ کس درک نمیکنه) یا ( هیچکس اهمیت نمیده) یا باعث کمبود میشه ( مثل افرادی که دوست دارن همیشه در مرکز توجه باشن)
از طرفی وقتی هیجان خود را تخلیه میکنیم، راحت تر فکر میکنیم
تخلیه هیجانات باعث کاهش فشار خون میشه و کمک میکنه راحت تر دیگران رو ببخشیم.
کودکانی که در سال های نوپایی به احساساتشون عاشقانه توجه میشه به لحاظ هیجانی از رشدی سالم برخوردار میشن..اونا میدونن چطوری از دوستشان کمک بخوان یا چگونه دیگران را حمایت کنن .این کودکان در جست و جوی روابط سالم هستن و از گردن کلفتی پرهیز میکنن و در آینده شریک زندگی مناسبی هستن

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط