خیلی ناراحتم که باید تقاص بی ش ع و ر ی شوهرم رو از بچم بگیرم
صبح تا شب خونه نیست به بهونه کار همش بیرونه،حتی جمعه هم خونه نمی مونه هیچ کمکی بهم نمی کنه شب خیلی زحمت بکشه یه ساعت با بچمونه
اونم برا اینکه خودشو راحت کنه هر چیز خطرناکی دستش میده
بهش میگم باطری نده دست بچه خطرناکه میزاره دهنش میگه چیزی نمیشه
تمام اسباب بازیایی که باطری داشتن باز می کنه میده بهش
منم مجبورم به زور از بچم بگیرم گریه کنه و جیغ بزنه
انقد عصبی میشم از کاراش که دیگه بچم ازم می ترسه😔

دقیقا شوهر منه

چقد شوهر منه

وایی اسباب بازی هایی که باطری دارن رو جمع کن خیلی خطرناکه یه لحظه اتفاق میفته

نگو من دخترمو دارم از شیر میگیرم امشب بیدار شده دو ساعت و نیم گریهههههه آقا قشنگ برا خودش خوابه😣من که دارم میمیرم از بی خوابی از طرفی هم درد سینم پدرمو دراورده

عزیزم منم همینم هشت صبح میره ۱۲شب از مغازه میاد نهایتاً بخواد بچه بخابونه ک اکثراً هم میوفته گردن خودم جمعه و‌روزای تعطیل هم مغازس گاهی کم میارم میگم حداقل روز تعطیل بمون خونه من ی حموم باخیال راحت برم خبرم یا ی فیلم ببینم استراحت کنم....صب تاشب میدوعع ک فقط ی شکم سیرکنیم باکلی استرس آینده..

چند سالشه اینطور آدمها اصلا باید زن نگیرن

فکر کن وجود نداره فکر کن یه غریبست
با بچت زندگی‌ کن وقت بگذرون
بچه چه گناهی داره

ووای حال روزهممونه فک کنم...

درکت میکنم
هم دردیم