پسرمو میبرم خانه بازی، مث روح فقط میگرده همه قسمتاشو. بازی نمیکنه، همه چی هم دهنش میزنه، کی قراره درس بشه. خسته شدم

بهش میگن بازی دیداری
پسر منم ۲ سالگی دقیقا همینجوری بود همش هاج و واج بود ولی الان یاد کرفته

تایپ‌شخصیتیش اینجوریه اول باید یه ربع نگاه کنه بعد بازی کنه هی نگو برو بازی کن مهم اینه که اونجا کیف کنه دختر منم اینجوریه مثلا مهمونی میریم تازه نیم ساعت اخر یخش باز میشه شروع میکنه بازی

کم کم ببری عادت میکنه

پسر من بازی میکنه

یه تایمی ببر که خلوت باشه ببین واکنشش چجوریه

کجا می‌برین کدوم سمته

باید زیاد تو جمع و پارک و این چیزا ببری

کم بیرون بردیش؟

من پسرمو که بردم، با این که خیلی ذوق کرد از دیدن اونجا ولی واقعا ایده‌ای نداشت باید چیکار کنه. بردمش دونه دونه بازی ها رو بهش معرفی کردم و گفتم چجوری انجام میشه. اون ساعتی که برده بودم هیچ بچه ای نبود‌ و کم کم فهمید باید چیکار کنه. دفعه بعد که بچه ها هم بودن بیشتر از بازی کردن اونا ذوق میکرد و دنبالشون میرفت و بازم من بازی ها رو چندتاشو براش توضیح دادم و تشویقش کردم که بره امتحان کنه. عادیه بچه از محیط جدید میترسه یا استرس میگیره و ممکنه واکنش های مختلفی نشون بده

باهاش حرف بزن خودتم همراهیش کن بگو بیا اینجوری بازی کنیم بندازش استخر توپ یاد بگیره بازی کردنو بچس دیگه طبیعیه

دختر منم میره ولی بیشتر نگا میکنه و کنجکاو یام خوراکی میخاد🥴😂

من دخترمو بردم خانه بازی ده دقیقه فقط اونجا بودیم که کلا از بغلم پایین نیومد اونام نامرد کامل یکساعت هزینه گرفتن آنقدر حرصم گرفت

پسر منم فقط میگرده ولی چیزی دهنش نمیکرد دیگه نبردمش

پسر منم باز نمیکنه واسه همین دیگه نمیبرمش توام نبر خب