اگه بیرون یه بچه سه ساله ای ببینید که سر خرید یه اسباب بازی شیون راه انداخته و جیغ میزنه و گریه میکنه، چه فکری میکنید؟؟ پدر و مادرشو قضاوت میکنید

حالا اگه این بچه، بچه خودتون باشه چی؟ حاضرید اسباب بازی رو براش بخرید تا گریه نکنه و اعصاب خوردی نکنه؟؟

گاهی شده نتونستم تحمل کنم گریه هاشو خریدم
و گاهی هم نه براش نخریدم

هیچ فکری نمیکنم چون خودم بچه دارم میدونم یا داره لج بازی می‌کنه یا اون مادر شرایط خرید نداره اگه بچه خودم گریه کنه به هیچ وجه نمیخرم براش چون عادت میشه

من هیچ مادرپدری رو قضاوت نمیکنم اما متاسفانه خیلیا این کارو میکنن... رد میشن تیکه میندازن ، بدجور نگاه میکنن.. میبرمش تو ماشین ک خودم فقط گریه هاشو بشنوم بقیه اذیت نشن

الان ک‌خودم ی لچه ۳ ساله دارم و فرزند پروری صحیح و تا حدودی بلدم نه اصلا قضاوت نمیکنم
نه اصلا نمیخرم
حتی اگه قصد خرید داشته باشم ولی گریه کنه نمیخرم واقعا

نه نمیخرم دیکه یاد گرفته اگه گریه کنه براش نمیخرم و محل ترک میکنیم اما نا جایی که بتونم براش یه چیزی میخرم میگم مطمئنی دیگه نمیشه عوص کنیم یا میگم که ما فقط اومدیم فلان چیز رو بخریم

فک کنم فقط دختر منه بیرون میریم اصلااسباب بازی نمیخاد 😐 فقط یه نگاهی میندازه فوقش ی نوک انگشت بزنه و میگه بریم 😶😂

نمیخرم تا بدعادت نشه
اگه بیرون هم همچین صحنه ای ببینم سعی می‌کنم لبخند بزنم به مامانش تا از حس بدش شاید یکمی کمتر بشه

شاید قبلا قضاوت میکردم ولی دیگه نمیکنم🙃🫠 و برا دخترم هم سعی میکنم تا جایی که ممکنه به راهش بیارم و نذارم به گریه بیفته

ميگم خودمم يكى مثل همين بچه رو دارم و به مادرش حق ميدم. من سر اين چيزا اصلا كوتاه نميام اگه صلاح يا لازم نباشه براش

یه مشاوری می‌گفت اگه بچت ۵ تا خواسته داشت،به سه تاش بله بگو،به دوتاش نه بگو
بچه ها نبااااااید همیشه بله بشنون،باید به نه شنیدن عادت کنن،چون وقتی بزرگ شدن و وارد جامعه شدن،جامعه همیشه به خواسته هاشون بله نمیگه،این میشه اولین قدم برای سرشکستگی و پایین اومدن اعتماد به نفس و....

تا الان پیش نیومده عروسکی بخواد و‌ به خاطرش گریه کنه ..
خیلی پیش اومده از مغازه عروسک فروشی رد شدیم گفته اون عروسک رو میخوام ولی بهش میگم من الان پولشو همراهم ندارم یااینکه میگم یه وقت دیگه برات میگیرم و اونم قانع میشه

نه من هیچ وقت نخریدم
البته ماهی یه جایزه داره اون روز میریم یه چیز می‌تونه انتخاب کنه بخره هرچی که بخواد

نه دیگه خودم بچه دارم

درک میکنم پدر مادرشو چون‌خودمم در شرایطش بودم ...اما بچه هام میدونن هرچقدر گریه کنن خودزنی کنن چیزی که بگم نمیخرما اصلن نمیخرم هیچ‌برگشتی تو تصمیمم نیست بعدم اومدم خونه حتما براشمن یه جریمه بخاطر رفتارشون دارند بخاطر همین دوسه بار پسرم اینکارو کرد دید نتیجه بدی داره دیگه انجام ندادن

یبار نخریدم هرکاری کرد گریه برادر شوهرم‌فک کرد از رو خسیسی میخاس خودش بخره ک‌نذاشتم

نه قضاوت نمیکنم واگه همسرم باهام باشه به هیچ عنوان نمی‌خرم اگه تنها باشم پنجاه درصد احتمال داره بخرم چون نمیتونم تنهایی گریه هاشو تو بیرون تحمل کنم

من خداراشکر بچه هام جوری هستن ک همش میگن اما گریه اینا نمیکنن
می‌دونم اگه گریه کنن اصلا براشون نمی‌خریم
همون موقع هم براش نمی‌خریم ک صبر کردن یاد بگیره
مثلا هفته پیش مشهد.بودیم از قبل اینکه راه بیفتیم سمت مشهد میگفت من هلکوپتر می‌خوام
ما هم ازش قول گرفتم م تو ماشین اذیت نکنه اونجا هم باید راه بره داخل کلاسکه نشینه
روز اول گفت بخریم گفتیم ن فردا
فرداش براش گرفتیم

من اگه ببینم اسباب بازی مناسب و فکریه ممکنه بخرم اما کلت واسه هر چیز گریه کنه نه نمی خرم اگه ببینم ول کن نیست به فروشنده میگم بگه نمی‌فروشم یا به جاش یه چیز میخرم فکری مناسبش باشه البته دختر من خیلی کم پیش اومده این کار را کنه یکی دو بار شاید اما نخریدم براش