شب که میشه خیلی دل نگران میشم دخترمم که میخوابه همش میکنم نکنه تو خواب چیزیش بشه من نفهمم یا مثلا غلت بزنه بیوفته چیزیش بشه میشینم گریه میکنم☹️ هی چک میکنم که چجوری خوابیده راه هواییش بازه دستاشو اینجوری گذاشته چقد پتو کشیدم کجاش کشیدم هزاربار چک میکنم بعد یه ترسی میاد وجودم یهو بغض میکنم🫠🫠 اینا طبیعیه؟؟

پوشک بارداری رفلاکس کولیک

چ فکرایی می‌کنی خواهر ما از خدامون بچمون بخوابه باهاش بخوابیم

طبیعیه عزیزم چون بچه اولته ولی اینو بدون خدا حواسش همیشه به بچه هامون هست اینقد نگرانی هم لازم نیس خودم سر اولی اینطوری بودم اینقد استرس داشتم که افسردگی گرفتم و قرص اعصاب خوردم

وای دلم نینیمو خواست🥹🥹🥹🥹🥹

منم همینم
هر نیم ساعت دستم رو شکمشه تا نفسش رو چک کنم 🤕

فکر کنم این استرسا طبیعیه
،،منم همش میترسم بچه یهو از دستم نیفته و… ، ولی شما برای کاهش استرستون میتونی فضایی که خوابیده رو‌ امن کنی تا خیالت راحت تر شه مثلا از کیسه خواب بجای پتو استفاده کن، یا دور تا دورش بسته باشه که نگرانی افتادن نداشته باشی ، بعدم براش آیت الکرسی بخونی به خدا توکل کن

بچه اولته ؟
انشالله دومی به بعد برمیگردی به تنظیمات کارخانه 😁😜

من تا یکی دو ماهگی اونجوری بودم.الان نه.
زیاد حساس نباش.بسپار به خدا.فرشته ها خودشون مراقبشونن🥹♥️

منم همينطورم دقيقا به نظرم حس مادرانس دست خودمون نيست
ولى يكم كه بزرگتر شه يكم از اين ترسا كم ميشه چون چيزاى جديد جاش مياد😂

قنداقشم میکنم پتونمیندازم برع روصورتش

من میزارم تشک گارد دار ک ن خودمون بخوریم بهش ن غلط بزنه

منم همینطورم
راهکارش اینه که روش پتو نندازی بذارش داخل کیسه خواب که امنیت داره
اگه غلت میزنه زیر تشکش یه بالش بذار
آخرش هم چهارقل و آیت کرسی بخون و بسپرش به خدا

منم همین طوریم😢

یکمش طبیعیه . ولی زیادیش نه🥲