این روزها زندگی من خلاصه شده در مشت های پر از قرص و درد آمپول هایی که هر روز مهمان تنم میشوند هر کدام از این قرص ها قصه ای دارند قصه ای از دردهایی که میخاهم فراموششان کنم از امید هایی که میخاهم زنده نگهشون دارم آمپول ها هم هرچند تلخ و ناخوشایند باشد اما نشانی های هستن که از تلاش که برای بهبودی و برای رسیدن به آن آرزوی شیرین میکنم
گاهی درمیان این همه دارو احساس میکنم دیگر بدنم دیگر توان ندارد خسته میشوم از این همه درد و انتظار اما بعد تصویری از آن لبخند شیرین از آن آغوش گرم که در انتظارش هستم در ذهنم جرقه میزند و همین تصویر به من قدرت می دهد که دوباره بلند بشوم و قرص بعدی را بخورم و برای آمپول دیگری آماده بشوم میدانم که این روزها میگذرد میدانم که این درد ها همیشگی نیستن من برای هدف بزرگتری تلاش میکنم برای آینده ای که میدانم ارزش این همه سختی را خواهد داشت این قرص ها و آمپول ها بخشی کوچکی از مسیری هستن که باید طی کنم تا به آن آرامش و شادی ابدی برسم🙂🙂🙃

خیلی سخته این راه هم روحی روانی تو فشاری هم از دورو بر هعی زخم میزنن😔 این روزام دیگ دارو انقد گرون شده اونم از یه طرف هر چی درامده هر ماه میره برا دارو😭 قوربونت بشم خب بیا برا خودت خرج کنم چرا دارو😭💔ذوقمو برا تو بزارم چرا تو حسرتت بمونم😭😭😭💔💔💔

من هفت سال

منم با شمام من ۶ ماه اقدامم با قرص و امپول و لی هنوز خدا نخواست توکل برخدا

عزیزم🥲تنها نیستی..

همدردیم خواهر دیگ بدنم کشش نداره💔🥲

🥹🥹🥹