درد دل مادرانه:
نمیدونم مادر خوبی هستم یا نه.در واقع الان در نمیدونم ترین حالت ممکن هستم.گاها نمی‌فهمم پسرم چی میخواد و این خیلی منو از خودم ناامید می‌کنه.دارم احساسات جدیدی رو تجربه میکنم.کسی که از صبح تا شب سرش تو کتاب و درس بود یا در حال استراحت بود ،الان درگیر کارای جدیدی شده،پوشک عوض میکنه،بچه میخوابونه،غذا درست می‌کنه.گاها حس میکنم با دنیای جدیدی که برا خودم ساختم بیگانه م😅‌.با خودم میگم این منم؟بعضی اوقات که پسرم از ته دل جیغ میزنه و نمیدونم چی میخواد حس بیچارگی میکنم و نمیدونم چکار کنم.اما انگار بدنم کم کم داره این مدل زندگی عادت می‌کنه به اینکه شبا سر جمع دو سه ساعت بخوابه یا کمتر .به اینکه بعضی شبا هر نیم ساعت یبار حتی بیدار بشه .....فقط منم که تو این وضعیتم مامانا؟😅😅😅

و منی که مثل شمام
خسته ترینم
مثه جنگ زده هام
هم خودم هم خونم
بعضی‌ها چطوری به همه کاری میرسن والا من که نمیتونم

تنها نیستی عزیزم واقعا جونی برامون نمونده ولی با این اوصاف خیلی شیرینه و تموم‌میشه این روزا ❤️

هعییییییی🥲🥲🤧🤧🤧

منم دقیقا همینطوریم جالبش اینجاست یه سال از تو بزرگ‌ترم و دوتا بچه دارم زمان مجردی فقط دانشگاه و درس بودوتفریح با دوستام الان احساس میکنم اون ادم انگار من نبودم به قدری از خود دور شدم که دلم لک زده برای قبلنا که دغدغم این باشه کلاسورم رو با چه رنگ خودکاری بنویسم

نه اصلا تنها نیستی همه ماها مادرای اولی همین حس رو داریم
من که علاوه بر همه اینها درگیرم با یه پسری که به شدت خوابش سبکه و شیر هم خیلی با ناز و قر میخوره
همیشه یا بالشت دستمه در حال خوابوندنم یا جنگ دارم برا شیر خوردنش از زندگی کردن افتادم خلاصه

منم سر بچه ی اولم همین بود... گاهی حتی یادم میرفت غذا بخورم یا باید استراحت کنم... ولی از شش ماه به بعد که بچه ها یکم آروم تر بشن و بهتر بخوابن همه چی عادت میشه... من ۱۲ ۱۳ ساعت یه کله مبخوابیدم😂 الان ۹ ساله سه چهارساعت میخوابم انگار بدنم میگه خوب دیگه بسه پاشو به کارات برس🤣

نه عزیزم منم همین طور هستم

حال منم همینطوریه عزیزم، مادر شدن کمی سخته و باید با همه اینها کنار بیای، چون قراره یه کوچولوی خوب تربیت کنی، باید از خود گذشتگی داشته باشی، منم اوایل با گریه پسرم گریه میکردم، داد میزدم، عصبانی میشدم، حتی خودمم لعنت می‌فرستادم و میزدم، ولی وقتی پسرم می‌خندید و دست روی صورتم میذاشت تمام درد و ناراحتی ها و خستگی هام فراموشم میشد، الان باور میکنی به دو سه ماه پیشم میخندم، میگم چه وحشی بودم، خدا من رو انتخاب کرد که حالا مادر بشم پس باید قوی باشم و بجنگم، اینم میگذره عزیزم، روزهای خوب هم در پیش هست نگران نباش

نه عزیزم تنها نیستی

نه عزیز دلم منم مثل توو🫢
از کتوکول افتادم، چجوری یسریا ۳ تا۴ تا بچه بزرگ میکنن