سلام. چند شب پیش ما مهمون یکی از عزیزانم بودیم و شب هم قرار بود بمونیم. میزبان گرامی یه دختر همسن پسرم داره که شب‌ها دیر می‌خوابه ولی اون روز چون چرت روزش رو نرفته بود زودتر از همیشه به رختخواب رفت. من مراقب بودم و آروم صحبت می‌کردم، پسرم می‌رفت سمت اتاقش می‌رفتم و برمی‌گردوندمش و تذکر می‌دادم که آهسته، فلانی خوابه. امشب اون عزیزان مهمون ما بودن و همه چیز به خوبی پیش رفت تا وقت خواب. اینقدر پشت در اتاق سر و صدا و گفتگوی بلند داشتن که مجبور شدم سه بار تذکر بدم، پسرم غر نزدیک به گریه داشت و نمی‌تونست بخوابه. بالاخره خوابوندمش اما الان حس خوبی ندارم. از یه طرف ناراحتم که تذکر دادم از طرفی میگم چرا خودشون متوجه نبودن که مراعات بچه کوچیک کنن. همونطور که من مراقبم رفتار خودم و پسرم برای دیگران مزاحمت ایجاد نکنه، توقع دارم دیگران هم رعایت کنن.

کار خوبی کردی

وای منم همینم خودم اینقد مواظبم اگه پسرم جایی اسباب بازی کسی را برداشت و طرف گفت مال منه درمیارم از دستش و میدم به طرف ولی بچم برا اسباب بازیش زار میزنه مامان طرف انگار نه انگار چرا اینجورین فقط یکی باید مثل خودشون باهاشون رفت و امد کنه

کاملا درکت میکنم چون دیشب برا منم اتفاق افتاد بعد از تذکر دادنم عذاب وجدان گرفتم

منم مثل شمام همیشه رعایت میکنم اصلا اجازه نمیدم پسرم کسی رو اذیت کنه،اما به هرکی برمیخورم اصلا رعایت حال مارو نمیکنه نمیدونم از شانسه یاچی

پسر من حرصشو در بیارن یا مو میکشه یا چنگ جلوشو میگیرم اما تکرار میکنه

خیلی کار خوبی کردی تذکر دادی

منم همین مشکل با زن داداشم دارم وقتی خونه مامانم هستیم سعی میکنم نمونم یا وقتی برم اونا نباشن چون هم خودم هم بچم اذیت میشه

دقیقا منم همین مشکلا با ی بچه فامیلمون دارم
من دوقلوهامو مواظبت میکنم همینجوری میگیرمشون چهارچشمی مراقبت میکنم
انتظار دارم مادر اون بچه هم ی نگاهی ب بچش بندازه تا من کمتر اذیت بشم ی کمی از مهمونی چیزی بفهمم دیگه قصد کردم هرجا اونا هستن حضور پیدا نکنم🫠😮‍💨

کار خوبی کردی منم بودم تذکر میدادم