فردا بیست روزیه بچمه شبا وقتهایی که خوابه با وجود تمام بی خوابیا و خستگی ها بجای اینکه بخابم می شینم به یاد زندگی دو نفرمون گریه میکنم هر لحظه حس میکنم عشق بین منو همسرم کم شده همش گریه میکنم اینروزا نمیدونم دلیلش چیه🥲🥲🥲🥲🥲🥲

فک کنم برا من آنچنان فرقی نکنه😔😔چون‌همین الانم سرگرمی های همسرم گوشی و تیوی و خلوت خودشو… حتی برا خواب بزووور عادتش دادم باید باهم بریم رو‌تخت بخوابیم🥺بعد بچه هیچی منو اذیت نمیکنه چون الانم چیزی نیس… حتی حرفی بین مون😭

اوضاع ماهم همینه،دیشب با همسرم داشتیم فکر میکردیم اگه الان دوتایی بودیم داشتیم چکار میکردیم
اخه ما بهم خیلی عادت کرده بودیم ، ب دوتایی هامون
الان باید خوشی های دوتایی رو تبدیل کنیم ب خوشی های سه تایی

عدم تعادل هورمون ها
ورود به مرحله جدید زندگی
فشار ها و استرس های جدید
تغییر سبک زندگی و...
همه ی اینا باعثشه
منم وقتی بچه اولم تازه بدنیا اومده بود این حسارو زیاد داشتم
ولی گذشت و فهمیدم تهش اونی نیست که فکر میکردم
سعی کن لذت ببری از همه ی مراحل
طرفتو درک کنی
اگه مشکلی داری بیان کن نزار بمونه تو دلت تبدیل به خشم و کینه و جدایی بشه

دیگ باید عادت کنیم شوهرم ساعت ۱۰ از سرکار اومده منم الان دوساعته تو اتاق با دخترم دارم سعی میکنم بخابونمش
شوهرم خودش تنها داره سریال میبینه قبلن باهم میدیدیم خوراکی میخوردیم

دقیقا منم حس و حال تورو دارم رفتار شوهرم ب کل تغییر کرده، اصلا میبینه چقدر درد دارم ولی بازم میپرسه دخترم چطوره یا اینو بخور اونو نخور برا دخترم خوبه و.. خیلی دلم گرفته فک میکنم دیگه اونروزا برنمیگرده

توتنها نیستی😂 من تو خونه مادر شوهرمم شوهرم تو اون اتاق میخابه دلم میگیره باز میگم خدا نی نی رو نگه داره این روزا هم میگزرن بزرگ میشه نور چش باباش میش