مامانا شما باشید برای بچه دوم با توجه به شرایط من چه تصمیمی میگیرین؟ اینو در نظر بگیرین من دوست دارم بچه ام خواهر و برادر داشته باشه و تک فرزندی سلیقه ام نیست.
یه شهر غریب تنها زندگی میکنم خانواده هامون اینجا نیستن، همسرمم بخاطر کارش اینجا نیست، دانشجو معلمم و دوسال دیگه از درسم مونده یعنی دوسال دیگه میرم سرکلاس/ الان استادها چون بچه کوچیک دارم کاریم ندارن و بصورت غیرحضوری دانشگاه رو دارم میگذرونم. دخترم یکسال و نیمشه
بنظرم مهم ترین موضوع برای هر کاری آمادگی روحی داشتنه، حقیقتا خیلی اینو در خودم نمیبینم که آمادگی بچه دوم داشته باشم.
از یجا میگم چندماه دیگه دخترم از شیر گرفته میشه و یکم خودم راحت میشم چون سن زیادی ندارم، میتونم یکم تفریح کنم الان هم که بخاطر دخترم از دانشگاه رفتن محرومم و هیچ مهدکودکی قبولش نمیکنن، پرستار مورد اعتماد هم نمیشناسم
از یجا میگم دوسال دیگه میرم سرکار، دخترم بزرگ میشه و تنهاست، و سخته بچه آووردن، که هم برم سرکار هم نوزاد کوچیک داشته باشم هی فکرم درگیرشونه، اگه الان بچه دار بشم تا اون موقع یک سال و نیمش میشه و از آب و گل تقریبا درمیاد و دیگه فکرم اصلا درگیر بچه و بچه آوردن و این چیزا نیست و تمرکزم رو کارمه، حالا نمیدونم چیکار کنم؟
شما باشید کدوم کارو میکنین

من با اینکه خونه دارم و همیشه ارزوی دوتا بچه داشتم الان میگم همین یدونه بچه رو نگه دارم هنر کردم

زن پسرخالم استاد شهید بهشتی بود بعد از بچه کارو رها کرد
رفیقم سه تا ریزه داره سومی رو شیر میداد تازه رفت سر مدرسه
آدما با تفکر و قدرت و روحیه های متفاوتن
خودت رو بسنج و عمل کن
نظرم یه سال برو کلاس بعد حامله شو و مرخصی زایمانم که مبگیری و خوبه این اگه الان حالشو نداری

عزیزم من تو این شرایط عمرا به فکر بچه دوم نیستم از اوردن پسرم تو این وضعیت هم پشیمانم وقتی از اینده پسرم خبز ندارم تو این اوضاع مملکت شما بفکر بچه دومی؟؟

بچه تا ۴سال ی حواس کامل ۲۴ ساعته میخواد. بچه های من با فاصله سنی ۲سال و نیمن. و من بشدت تو سختی بودم تا بزرگ شدن مامان و ابجیمم خیلی وقتا کمک میکردن. بچه بزرگتر وقتی زیر ۳سال باشه اصلا خطرو درک نمیکنه و ممکنه هربلایی سر بچه کوچیک دربیاره منکه مدام دخذر بزرگم و دعوا کردم این یکسال و نیم. بچه ای که قبلش اه بهش نگفته یودن جوری که فک میکرد من مامان ابجی کوچیکشم فقط😭😭 واقعا سخته و البته تجربه من بود شاید برای شما نباشه.

سنت کمه هنوز خیلی وقت داری عجله نکن.
من اگر همسن تو بودم صبر میکردم بچه ام ۸،۹ ساله بشه،

اشتباه محض محض ک آدم بخواد زیر چهار پنج سال بچه دومی رو بیاره حتی خود روانشناسا میگن اختلاف بالای سه تا پنج سال خوبه

بنظرم بیار که با هم بزرگ شن بعدش قشنگ برو سر کار و خیالت راحت باشه

بنظرم فعلا فرصت بده به خودتون سنی ام ک نداری فعلا ک حضوری ام نمیری دانشگاه وقتتو بزار برای گل دخترت
منم بخاطر کیاشا
کارمو گذاشتم کنار
درسمم نصفه مونده
خالم ماماعه، چون دیدم سرکار رفتنش با پسرش چیکار کرد
بیخیال درسم شدم بخاطر بچم
به درسم و رشته ام عشق داشتم ولی نه اندازه کیاشا
کیاشا تموم وجودمه صدمه میبینه من نباشم کنارش
به چشم دیدم نبود مادر با بچه چیکار میکنه