خودت ریلکس باش و هی بزرگش نکن این مساله رو حتی نیاز نبود بگی خوابیدی من میرم...چیزی نمیگفتی و میرفتی مثل یک مساله عادی برخورد کن. اونم میخوابه در اتاقشو باز بزار و ی نور کوچیک تو حالم روشن بزار که اگه نصف شب بیدار شد مسیرو ببینه و از تاریکی نترسه یا بتونه بره دستشویی جیشش گرفت..خودت برو سرجات بخواب.پاشه اگه میاد پیشت خودش مثل روز که تو اتاق میره و کارت داشته باشه میاد هیچ نگرانی ندارههمچی بستگی به حرفای شما داره اگه شما اونطوری استرسی برخورد کنی ترسو بهش انتقال میدی
عزیزم من دوساله اتاق دخترمو جدا کردم نشستم براش توضیح دادم که باید هرکسی اتاق خودشو داشته باشه که بتونه توش راحت بخوابه بازی بکنه چجوری دلش میخواد تزیین کنه بعدش بچه تو نترسون که مثلا عموقلی میاد میبرتت یا همچین چیزی بعدش بهش بگو عزیزم شبا برات داستان میخونم تا خوابت بگیره بعد میرم اتاق خودم بعد چند روز که اینجوری عادت کرد دیگه اون چند دقیقه هم نمیخواد
سلام عزیزم خوب چرا زودتر جداش نکردی؟ من دوتا پسرامو سه سالگی جای خوابشونو جدا کردم وقتی بچه ها بزرگ میشن دیگه سخت تر میشه جداشون کرد الآنم تلاشتو بکن کم نیار اما بهیچ عنوان تو اتاقش نخواب حتی شده شد چند بار بیداربشه بیاد دنبالت با محبت و حوصله ببر تو اتاقش براش لالایی بخون یکم بمون ببعد بروتو اتاق خودت براش چراق خواب عروسکی بگیر عروسکی دوست داره رو بده بغلش از طرف عروسک بگو من میخوام پیشت بمونم تا شبها باهم بخوابیم تشویقش کن بگو آفرین چه قدر اقاشدی چه قدر شجاع شدی شبها تو اتاق خودت میخوابی کم کم حس خوبی میگیره برای خودش و آینده شم بهتره معمولا بچه های که جدا میخواین اعتماد بنفس بالاتری دارند من یکی از هم کلاسی های پسرم بود که دوتا پسر داشت اونم بزرگ یکی ۱۱ ساله یکی ۱۵ ساله هر دو عادت داشتن یکی سمت راست مادرش یکی سمت چپ اگه الان جدا نشه دیگه خیلی سخت میشه جداش کرد
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.