۱۴ پاسخ

کاش من یکم‌حوصله بچه داشتم شبا تصمیم میگیرم ولی روزا نمیتونم عملی کنم عذاب وجدان میگیرم

نه من نمیتونم دورم شلوغ باشه اعصابم بهم میریزه نمیتونم تمرکز کنم

من اصلا نمیتونم وقت بزارم واسه بازی

افرین این درسته

چه خوب که شوهرت چیزی نمیگه

افرین بشما کاش منم مثل شما میتونسم اینکارو کنم چون اگدخونه نامرتب باشه ذهنم درگیره و انگار نمیتونم با پسرم وقت بگذرومم اما گاهی فکر شمارو میکنم میگم باید بیخیال تمیز کاری شد واسه پسرم🥲

عشقم چه بازی هایی میکنین

خبه که انرژی،داری من نمتونم زیاد وقت بزارم حوصلم نمکشه و اینکه وقتی خونه نامرتبه بچها انگار خوششون میاد و راحتن

منم تا وقتی یدونه بچه داشتم 24 ساعته در اختیارش بودم همه چی بر وفق مرادش بود
الان که 2 تا دارم کارم بیشتر شده زمانم نصف کمتر شده
مثل قبل نمیتونم در اختیار جفتشون باشم

خونه ی منم کلی بهم میریزن هی جمع میکنم ولی موقه بازی کردن میژارم خوب بهم بریزن بعد شروع میکنم😁خیلی انرژی میخواد با بچه وقت گذاشتن خداقوتتتت😍😍😍😘

دخترمن خونرو‌ ترکوندیم بازی کردیم که خسته بشه بخوابه ولی از ساعت نه تا الان تازه خوابیده🤕🤕خونه هم ترکیده مونده 🫠🫠عکس بدن متوجه نمیشی چی کجاست🤣هری زودتر میخوابونم که بعد جم میکنم تا صب دوباره با ذوق بیاریم

چه خوب👏👏👏👏

خداروشکر عزیزم آفرین بهت
کاش منم میتونستم اینکارو کنم
دور از جونت یکماهه از کمر درد و زانو درد افتادم
با اینهمه درد باز تمیز کاری میکنم ولی نمیتونم با بچه بازی کنم
عین کوزت فقط بشور و بساب

افرین بهت مامان نمونه

سوال های مرتبط

مامان دردونه مامان دردونه ۲ سالگی
درباره بازی- ۸
من خیلی دنبال این بودم که هم سن و سال پسرم پیدا کنم تا باهم بازی کنن. ولی تجربه ام نشون داد که این سن برای هم بازی شدن خیلی زوده. مطلبش رو هم خوندم که بچه ها تو این سن بازی نمیکنن. یه پدیده ای هست به اسم بازی موازی. یعنی هر کدوم برای خودشون بازی میکنن.
بچه های کم سن تر ، بچه های بزرگتر و بچه های دقیقا هم سنش رو امتحان کردم.
کلا از دیدن هر نوع بچه ای خوشحاله☺️
بچه های کوچیکتر رو دوست داره نگاه کنه و ناز کنه و دست بزنه. بچه های هم سن خودش خوب میتونن با هم راه برن، بیشتر با هم به به میخورن و دبنال هم راه میفتن و سر اسباب بازی دعواشون میشه😅
بچه های حدود ۲ یا ۳ سال خیلی تجربه جالبی نبوده. چون خیلی تو اون سن بچه ها بچن و همینطور لجباز و خودمحور میشن.
بچه های سن بزرگتر حدود ۴ یا ۵ و ۶ هم با دخترا بهتر کنار میاد.مواظبشن. رعایتشو میکنن. پسرها خیلی ورجه وورجه دارن تو این سن انگار‌ یه جا بند نمیشن که البته طبیعیه.
بچه های بزرگتر که دیگه مدرسه ای شدن هم خیلی دوستش دارن خیلی توب مواظبشن. ولی خوب دیگه پسرم نمیتونه به اون صورت باهاشون بازی کنه.
و اینکه تو این سن باید حتما بازی با نظارت و دخالت بزرگترا باشه. باید اگه دعواشون‌میشه دخالت کرد حتما.
سن پسرم ۱ سال و ۴ ماهه.
و از همون موقعی که میتونست بشینه قرارهای دوستانه براش میذاشتم.
الان چندتا دوست داره که خونمون میان و خونشون میریم. فکر میکنم بیشتر دوس داره که نی نی بیاد خونمون و باهاش تو اتاقش بازی کنه. ولی رفتن به خونه بقیه و اسباب بازی های جدیدم خیلی براش جالبه.
خانه بازی هم بردمش چند بار. از وقتی تونست خوب راه بره. ولی با کسی هم بازی نمیشه. خودش بازی میکنه ولی بودن تو محیط بچه ها رو مسلما خیلی دوست داره.