چرا ما خانوما بخاطر بچهامون باید انقد اجز بشیم نتونیم حرفی بزنیم کاری کنیم از ترس این که بچمون و ازمون بگیرن

غلط میکنن ک بچهامون و ازمون بگیرن

از ساعت ۱۱ تا الان دارم گریع میکنم خودشم اومدم تو اتاق خوابیده هی میگه میخای بری پاشو برو اینحوری گریه نکن ولی معلوم شد کی مهمه اولویتت کیه برو با خانوادت باش فکر پیش مامانمه همش

یک هفته خانواده شوهرم اومدن اینجا دیشب مامانم حالش بد شده بردنش بیمارستان با دوتا بچه باید براشون درست کنم بشورم ببرم بیارم خودش و مادر پدرش و خواهرش هروقت اینا میان زندگی من بهم میریزنه دیشب خواهرم پیش مامانم مونده امشب زنگ زد بیا من برم خونه حالم بد شده ۲۰ سالشه گفتم باش میام اومدم بعد مامانش میگه نصف شب زنگ زده بیا چرا از سر شب زنگ نزده میگم ساعت ۱۱ زنگ زده بعد شوهرم میگه لازم نکرده بری مامانمم حالش خوب نیس