ازکقتی زایمان کردم‌اصلا خ شحال نیستم درسته واس یچه هام خوشحالم بدنیا اومدن دوتا گل دختر ازاین نارلحتم خکنه خودم نیستم ومن الان گه بچه هام ۶ماهشون میشه من ۵ماهشو خونه بابام هستم‌چون نمیتونم تنهایی نگه دارم واقعا سخته واینکه منم هم دلتنگ خونم هستم هم‌نیستم اوایل خونمو خیلی دوسداشتم باشوهرم که یودم انگار همه چیز عوض شده خدا راضی باشه ازپدر مادرم دارن بزرگ میکنن ولی من تا نهایت ۹ ماهگی یا ۱سالشون اینجا هستم نمیدونم میرم خونم دلم میگیره گریم‌میگیره چیکار‌کنم این حسم بپره

هیچی مجبوری بری خونه یکی دوروز بمون حتی گریه کنی ب زور بمون قشنگ درست میشی

چرا انقد موندی خونه بابات اینجوری از خونع زندگیت افتادی که ۶ ماه خیلیه ادم عادت میکنه ..بعد چون همش کمکی داشتی بری خونت یهو دست تنها هیچکاری نمیتونی بکنی و بیشتر اذیت میشی

عزیزم حست خیلی طبیعیه منم این احساسات رو یه شکل دیگه تجربه کردم ولی فقط باید به خودت زمان بدی
بعدم آدمیزاد دو هفته یه جا بمونه عادت می‌کنه چه برسه به خونه پدر مادر
چون مدت زمان زیادی اونجا موندی با خونه خودت غریبه شدی انگار احساس غریبی می‌کنی ولی از طرفی هم دلت تنگ شده
اینا همه طبیعیه و فقط خودت میتونی به خودت کمک کنی و زمان بدی
سعی کن وقتی رفتی خونه خودت به روزای خوب تو خونه با همسرت فکر کنی
به اینکه صدای خنده دو تا کوچولو تو خونه خودت بپیچه

هر از گاهی برو به خونت سر بزن و برگرد تا بریده نشی از خونت
ولی خب زات ادم اینجوریه همه همینطورن
تا به ی جا عادت میکنن دیگه نمیخوان تغییرش بدن

منم دقیقا دو قلو دارم همین حسو دارم