۱۹ پاسخ

خیلی بالا گفته ۵۰۰ خوبه
خیلیم بخواد زیاد بده ۸۰۰

این تیشرت و شورتک
۳۲۵۰

تصویر

والا جنسشون از برنز هم بود این قیمت نبود

من اينو ١٢٠٠ قيمت دارم

من این رامپر رو خریدم ۸۰۰ و خورده ایی
عکسش توی گوشیم نبود از سایت برداشتم تار شده

تصویر

پشمام چخبرهههه

گرون میگه در اون حد هم نیستن

منم بیرون هر چی دو تیکه سه تیکه دیدم همه قیمتا بالای ۳تومن بود
نمیدونم دلیلش چیه

اینکار تولیدمزونی کارگاه خودمه عزیزم با بهترین پارچه بازار که فقط باید ازنردیک ببینیش تا متوجه کیفیت عالی پارچه ش بشی واقعا عالیه نه پرزمیشه نه چروک میشه صدبارم‌بپوشی وبشوری بازم‌‌مثل روز اولشه قیمتشم ۸۹۰تومنه ،لباسای وارداتی چینی رو دارن خیلی گرون میفروشن بااینکه قیمت خرید عمده شم انقدر گرون نیست ...

تصویر

زبادی گرونن بنظر جنس خوبی هم ندارن

خیلی گرون گفته

عزیزم خیلی گرونه البته فک کنم چون خضوریه چون من اینترنتی می‌خرم تقریبا نصف قیمت

گرون میگه من یه ۳ تیکه خریدم برا پسرم شلوار لی بگ با تیشرت و و پیراهن لش کتان روش ۲۱۰۰

خیلی خیلیییی گرونه خیلی زیاد
بنظرم نخر ازش

حیلی گرونن

چه خبره 🙂

ن گرون نیس من خودم بر پسرم دو هفته پیش ی دورس با شلوار کتونی ۸/۱۴۰ تومن

تیشرت تک هاش ۱۵۰۰

تصویر

۱۴۸۰ تومن

تصویر

سوال های مرتبط

مامان آنیسا مامان آنیسا ۲ سالگی
مامانا…

شما هر جا می‌رید، بچه‌هاتون هم همیشه همراهتونه؟

این سؤال چند وقته حسابی ذهنم رو درگیر کرده.

گاهی حس می‌کنم شاید من به اندازه‌ی بقیه‌ی مامانا توانایی کنترل بچه‌م رو ندارم… یا شاید آنیسا خیلی شیطونه! شاید هم چون از بچگی همه جا با خودم نبردمش، عادت نکرده. واقعاً نمی‌دونم.

البته منظورم از «همه جا»، واقعاً همه جا نیست.

مثلاً هیچ‌وقت آنیسا رو با خودم سالن آرایش نبردم. یا خیلی کم پیش اومده وقتی به یه دورهمی دوستانه دعوت می‌شم، همراه خودم ببرمش؛ چون اون چند ساعت رو یه استراحت کوتاه برای خودم می‌بینم.

اگر هم شب‌نشینی با دوست‌های همسرم باشه یا جمعی که بدونم سیگار زیاد کشیده می‌شه، حتماً پیش مادرم می‌ذارمش و نمی‌برمش.

یا وقتی بخوام با خیال راحت برای خودم خرید کنم، ترجیح می‌دم همراهم نباشه.

همیشه فکر می‌کردم این تصمیم‌ها درست‌ترین کاریه که می‌تونم برای خودم و بچه‌م انجام بدم.

غیر از این موارد، تقریباً همه جا کنارم بوده؛ مهمونی‌های خانوادگی، پیک‌نیک، پارک، خانه‌بازی، پاساژ و…

اما از یه طرف، وقتی بعضی از دوستام می‌گن:
«هیچ‌وقت پیش ما نمیاریش!»
«ما اصلاً نفهمیدیم این بچه کی این‌قدر بزرگ شد!»
«همش قایمش کردی…»

باعث می‌شه با خودم فکر کنم…

نکنه من زیادی حساس بودم؟
نکنه باید از همون اول بیشتر با خودم این طرف و اون طرف می‌بردمش؟

واقعاً دوست دارم بدونم شما چطورید؟ بچه‌هاتون همه جا همراهتون میان یا برای بعضی جاها ترجیح می‌دید پیش یه نفر مطمئن بمونن؟!