فرزند پروری، پوشک، اسهال، نوزاد، بچه، شیر ، دندون



یکی از دوستام تصمیم گرفته ازدواج کنه و راجب ازدواج از ما سوال پرسیده که چجوریه و چی مهمه تو زندگی و چجوری طرف مقابلتو بشناسی و ازین جور سوالا....
میتونین اینجا از تجربیات خودتون براش بگین ؟؟میبینه جوابارو🚶‍♀️

زود عقد نکنین
زود علاقه مند نشو
کر و کور نشو
ردفلگ ها رو جدی بگیر
اگه اخلاق بدی داره بعد ازدواج چند برابر بدتر میشه

خانواده طرف؛ هرکککییی میگه با خانواده ش ک زندگی نمیکنی مهم نیستن؛ 🍑وشر میگه خانواده شوهر خیلللییی مهمه

زود عقد نکنه و تا میتونه باهاشون رفت و آمد کنه بخصوص با پسره، خانواده پسر بسیار بسیار مهمه که چی و چجوری باشن چون این پسر از داخل اون خانواده بزرگ شده، باهاش جاهای مختلفی بره و اخلاق و رفتار و عکس العملشو بشناسه و بدونه ،اگه دختر از خانواده ی شلوغی هست زیاد اهل مسافرت و دوستیه و هرچیز دیگه حتما بهش بگه ما اینجوریم و میخوام بعد از ازدواج هم همینطور باشم حالا شاید کمتر اما هرچیزی رو از اول باهاش اوکی کنی بهتره
توی موقعیت های مختلفی قرارش بده ببینه عکس العمل و حرفش چیه و این جواب هاش با اخلاق های خودش تطابق داره یا نه

ازدواج نکن.

هیچ وقت هیچ وقت کنا خانواده شوهر زندگی نکن

همه چی بعد ازدواج پر رنگتر میشه
اخلاق بد صد برابر میشه
اگه گیر میده صد برابر مبشه
روزای اول خیلی مسائل برات قابل قبول و اسونن ولی وقتی بگذره و اون شور و اشتیاقت بره خیلی برات سخت میشه
مثلا اگ بهت مبچسبه زیاد بعدا دوسداره حتی وقتی خونه نیست هم تو خونه باشی و نمیزاره جایی بمونی اوایل خوشاینده ولی امان از بعدا...
اگ رفیق بازه بدتر میشه
از همون اول دستتو بالا بگیر نترس از دستش بدی بزار بترسه که از دستت بده
مثلا سر قضیه مهریه شل نگیر اگ قبول نکرد بزار بره مث خودم ک هنوز تو دلمه مهریمو تاریخ تولدم نکرد کاش من کوتاه نیومده بودم با اینک الان خونه هم بنام خودمه ولی بازم اون تو دلمه

زود عقد نکنه،دوران آشنایی حداقل ۶ ماه باشه بره و بیاد تو این رفت و آمد ها خیلی چیزها دستش میاد و فکر نکنه اگه طرف اخلاق بدی داشته باشه می‌تونه تغییرش بده تو زندگی بدتر میشه که بهتر نمیشه و خانواده طرف خیلی مهمه اگه رفتاراشون به دلش نشست و خوشش نیومد کنکل کنه...
و تجربه خودم تو دوران نامزدی یه سری رفتار مزخرف می‌دیدم و پشیمون شده بودم همون موقعه هم ولی چون رابطه داشتم باهاش از ترس خانواده ازدواج کردم و البته اینم بگم کاملا انتخاب خودم بود خانوادم مخالف صد در صد بودن و اون اخلاق ها بدتر شد ک بهتر نشد...پس تو دوران نامزدی رابطه نزار و حد و مرز رو رعایت کن و اگه اخلاق بدی داشت حتما تمومش کن چون فقط بعد ازدواج قرار زجر بکشی

اگر ده سال هم دوست باشی تا زیر سقف نرین اخلاق هم دستتون نمیاد خانواده فوق العاده مهمه .بی تفاوت ازش رد نشه

مشاوره قبل از ازدواج از همه چی واجب تره

با عقل ازدواج کن ولی قطعا طرفو میبینی اگه سنتی هست با نگاه اول باید لااقل نمک داشته باشه چهرش برات نه بی تفاوت باشی حس خوب بگیری از نگاه کردن بهش
دوم اینکه اخلاق مهم ترین چیزه دنبال کسی نگرد که بهتری باشه دنبال کسی بگرد که بیشترین شباهتو به تو داشته باشه بهترین بودن ملاک نیست چون تو خودتم قطعا بهترین نیستی همسو بودن فکر و عقیده و علایق خیلی از مشکلاتو جر و بحثا رو حذف میکنه از زندگی
دیگه اینکه از اول حدود و مرزو مشخص کن بدون تعارف و رودروایسی چیزایی که میخوای و دوست داری و خط قرمزاتو بگو لازم نیست دلیل خاصی براشون بیاری به هردلیلی برای تو یسری چیزا مهمه(اگه واقعا مهمه نه سخت گیری بیجا) باید طرف مقابل توانایی پذیرش یا کنار اومدن باهاشو داشته باشه
حتما توی عقد نامه حق اشتغال و تحصیل رو قید کن
تا زمانی که از طرفت مطمئن نشدی بچه دار نشو
یادت باشه پول همه چیز نیست ولی داشتنش مهمه
اگه کسی که میاد خواستگاریت سربازی رفته و شغل مناسبی داره ولی خونا نداره اشکالی نداره تو این دوره زمونه خونه خریدن مشکله فقط باید جربزه کار داشته باشه و بدونی که میتونه گدیمشو از اب بیرون بکشه
قبل نامزدی حتی باهاش رف و امد کن ببین رفتارش پرخاش داره یا نه پشت فرمون کسی بپیچه حرف بد از دهنش درمیره یا نه
برید رستوران ببین چجوریه فکر جیب میکنه و خسیسه یا نه
یادت باشه ادم خسیس چون نمیدونه خودش و ذاتی این اخلاقو داره احتمال ۹۰ درصد میتونی بفهمی توی چند بار بیرون رفتن و خساست مرد ادمو پیر میکنه

ازدواج نکن تمام