خیلی دلم گرفته تو‌این وضعیت باردارم،و‌خیلی پشیمونم که نگهش داشتم میترسم و دلگیرم از خدا،ب

ناشکری نکن عزیزم
خدا خودش داده و خودشم حواسش هست بهش روزیشم چندین برابر میده

نگه داشتن بچت دست تو نبوده و نیست یعنی اجازش رو هیچوقت نداری از یه روز بعد تشکیل نطفه تاااااا مثلا هفتاد هشتاد سالگی یا صدسالگی یا هرچقدر که عمرشه. اگر بچه مثلا ۵ساله بود تو این شرایط میگفتی کاش بکشمش؟ از روز اول اون بچه تو حساب کتاب خدا یک بنده مستقله و محترم!

چیکار میخواستی بکنی مگه نگهداشتن و نداشتنش دست توعه ،توکل کن به خدا

وای ک چقد منی

هیچکسی به اندازه شوهرت تسکین دهنده نیست...
اینکه بدونی تنها نیستی
از سمت شوهرت ، باهم قراره بزرگ کنین
از خانواده شوهرت که براشون نوه پسری میاری و خودشون کمک میکنن
خونواده خودت حمایت میکنن
الان قول ها خیلی آرامش دهنده هست...
استرس دوران بارداری از خودت دور کن تا بچه عصبی نشه...

همه چیو بسپر بخدا. مگه تو می‌دونستی اینجوری میشه

ببین اینو من تجربه دارم ولی بعدها که بچت بدنیا اومد میفهمی هیچ وقت مثل الان دیگه شاید نتونی باردار بشی و خیلی خوبیها با خودش میاره

ناشکری نکن گلم خدا بزرگه

شما که بارداری دعا کن این وضعیت ل ع ن تی تموم بشه