مامانا پسر من نزدیک ۵ سالشه. همش چسبیده بهم
مثل مسجد میرم باید باهم بیاد تا برم وضو بگیرم پیش مامان بزرگش نمیمونه
پارک رفتنی نمیره بازی کنه من باید پیشش باشم
مثلا صبح ها میرم دستشویی پا بشه ببینه نیستم گریه میکنم
تا مغازه نمیتونم برم با این خرید رفتنی میزارم پیش مامانم ولی باز کلی جیغ و داد که نرو
برعکس پسر ۳ ساله ام اصلا مهم نیست من باشم یا نه
کسی هست بچه اش مثل بچه بزرگه من باشه
چیکار کنم
سال بعد میره پیش. با این وضع نمیدونم چی جوری میخواد بره

خب بچه هر چی عاقل تر میشه به چیزای فکر میکنه که ترس میوفته تو دلش،ازش بپرس از چی میترسه شاید به خاطر جنگ این شکلی شده

وای وای انگار دقیقا وصف حال منو پسرمو گفتی پسر منم پنج سالشه و دقیقا اینجوریه که گفتی دیگه کفری شدم انقد عصبی میشم سر این رفتاراش که خدامیدونه، نمیدونم اقتضای سنشه یا استرسی چیزی داره منم نگران سال دیگه هستم که قراره بره مدرسه

دخترمنم همینه.....بایدبرن مهدیاکلاسی چیزی کم کم عادتشون بدیم اینطوری خیلی بده