من دوقلو دارم شیر خشک میخورن گاهی که نا آرومن با خودم میگم اگر از سینه شیر می‌خوردن همین که میچسبیدن به سینه ارومشون میکرد.یا مثلاً وابستگی عاطفی شون به من بیشتر میشد
من خیلی بغلشون میکنم و براشون شعر و لالایی و ... میخونم ولی همش تو دلم هست که کاش میشد با شیر خوردن میتونستم ارومشون کنم.
دخترم کاملا من و می‌شناسه الان و با صدا م ارتباط میگیره ولی پسرم نه نگرانم که نکنه به اندازه کافی بهم شناخت پیدا نکنه فرقی بین من و بقیه ندونه
الان از همسر و مادر و خواهرم بابت اینکه دو تا هستن کمک میگیرم .
خلاصه هر روز افکار عجیب غریب دارم

منم چون شیرخشک میدم بچم . چون با خانواده شوهر تو یک ساختمونیم یه خواهرشوهر مجرد دارم همش میخواد کارای بچمو انجام بده میگم بچم منو اونو اشتباهی نگیره . دوس ندارم انقد بچمو بغل کنه شیر بده و بخوابونه ولی نمیتونم چیزی بگم همش خودخوری میکنم

نه عزیزم نگران نباش اصلا خودت و سرزنش نکن هرچی بزرگ تر بشن بیشتر وابستت میشن من دخترم الان جوری به من و باباش وابسته شده که بغل هرکی میره چمش همش دنبال ماست مخصوصا خودم میزنه زیر گریه که بیاد بغل خودمون

شما تجربه همچین احساساتی دارین؟؟
و اینکه چقدر فکرم راجع به شیرخشک خوردنشون درسته؟