سلام خانوما

خیلی از خودم ناراحتم، همش عصبی ام، پرخاشگری میکنم. با پسرم که ۱۴ سالشه راه نمیام، همش داد میزنم سرش
میدونم که نباید اینکارو بکنم، اما اون هیولای وحشی درون وقتی پیداش میشه دیگه خیلی بد میشه، فقط میگم و میگم و میگم
شخصیتش و لگدمال میکنم، از خودم خسته ام

پوشک شیر خشک دلپیچه کولیک

خواهر زادم ۱۴سالش هست خیلی مادرشو اذیت میکنه خیلی اصلا ب حرفش گوش نمیده هر کار میگه برعکسو انجام میده اونم همش فحشش میده ۳تا بچه داره ۱۴ساله،۲ونیم ساله،۲ماهه همش اون ۲ساله رو اذیت می‌کنه میزندش انگار عقلش بزرگ نشده از دستش روانی شده یه راهنمایی

بعد سعی کن از دل پسرت هم دربیاری یه شب برو اتاقش باهاش حرف بزن بگو که بخاطر شرایط و زایمان و بچه داری حالت یکم خوب نیست و بهش علاقه داری اینطوری ازت کینه هم به دل میگیره اخه همش خاطره بد میمونه تو ذهنش

پسرت گناه داره تو سن حساسی هست شخصیتش داره شکل میگیره سعی کن وقتی عصبی هستی اصلا حرف نزنی با کسی که بخوایی ناراحتش کنی برو حموم یا برو تو فضای ازاد یکم صبر کن اروم تر بشی بعد با بقیه حرف بزنی

دارو بخور ...هرکسی یه توانی داره شما حتما بار زیادی رو دوشت هس

مث من من بچم پنج سالشه من ک میخام برم روانپزشک پول دستم بیادداروبده بهم من ک میزنم

بهترین کار اینه که با یه مشاور خوب صحبت کنی چون اینکار آسیب می‌زنه به پسرت و رابطه اونو در آینده خراب میکنه

بچت تو سنی هستش ک بیشترین محبت و توجه رو نیاز داره نکن این کار و

برو مشاوره عزیزم گناه داره بچه درکت میکنم احتمالا افسردگی گرفتی