سونو آنومالی. شیرخشک. رفلاکس.

خیلی سخت هیچ جایی نداشتم باشی بری، یه بغض همیشه راه گلوت رو گرفته، زندگی میکنی ولی با اون بغض، کافیه یه کوچلو کمو زیاد بشه میترکه میاد بیرون....
اینو اونایی درک میکنن که تو شهر غریب هستن یا مادرشون آسمونی شده، یا مادرشون مهر مادری نداره....
یه وقتایی دلم میخواد اونقدر جیغ بزنم و گریه کنم لز این غربت ولی خب باید محکم باشم چون مادرممممم....

لعنت ب این غربت ک همه امیدمو آرزوهامو خوشی هامو خنده هامو ازم گرفت
خراب بشه این شهر ک از وقتی پا توش گذاشتم ی آب خوش از گلوم نرفت پایین
کم مونده روانی بشم

دقیقاً منم همینم🥺🥺🥺

منم تو غربتم ۸ساعت دورم تنها دخترم همیشه خدا یه غم عجیبی تث دلمه ۹ساله تو این شرایطم حتی وسواس فکری گرفتم از تنهایی یه شوهر بی مهر وحبت هم نصیبم شده که۲۴ساعته خوابه

تا مادرت زندست و سایه ش رو سرته برو اونم جونیشو گذاشته پای شما گناه داره بروپیشش اونم خوشحال بشه

یکهتس با همین فکر اینقد گریه کردم که جونم دراومده ترو خدا قدر مادراتون بدونین او بره زندگیتون سیاه میشه بی کس وکار میشین

منم چند سالی از مادرم دور بودم بعدشم ماشین نداشتیم شرایط نداشتم برم پیش مادرم مامانم مریضی بدی گرفت و فوت شد الانم از هر زمانی تنهاترم بعضی وقتا میشینم گریه میکنم چرا کسیو ندارم چرا جایی ندارم برم یه دنیا حسرت دارم

منم۴ ساعت دورم کلا غریبم

من ۷ساعت دورم

منم عزیزم توغربتم همش توخونم درودیوارا شدم فامیلم بادوتابچه.۸ماهه نرفتم خانوادماببینم.منتظرم جنگ لعنتی تموم بشه برم پیش مامان وبابام

منم مادرم مهر مادری نداری هیجا هم ندارم برم

دقیقا🖐🏻