تجربه سزارین....پارت ۳....وقتی بردنم ریکاوری ساعت ده بود و من تا یک و نیم اونجا نگه داشتن و هرچی میگفتم ببرینم اتاقم یه پرستار اقا میومد میگف باید ادرار کنی به کیسه سوند نگا میکرد میگف هنوز ادرار نکردی...و من کم کم بی حسیم داش میرفت و کمرم داشت میترکید انقد گریه کردم و ناله ک نگو بغلیمم ی خانوم بود ک فک کنم کورتاژ کرده بود هی میزد تو سرش که وایییی این چقد ناله میکنه🤣منو میگفت...خلاصه با بدبختی و اسرار ک هر دیقه ی خرف میزدن ک بالا اتاق خالی نداریم و فلان گفتم بابا من خودم اتاق وی ای پی دارم منو ببرید حالم خوب نیس...اومدن بردنم تا مامانمو خواهرمو دیدم اونام گریه کردن منم ک داشتم گریه میکردم هم نگران نینی بودم هم بی حسیم رفته بود شوهرمم داش کارای نینی ک ان ای سی یو باید بستری میشده رو میکرده و من خبر نداشتم همش ممتظر نینی بودم ک اخرش گفتن بستریه و فعلا نمیشه بیارنش🥹😞همونجا حالم بدتر شد..اون شب شب خیلی بدی بود صدای انفجار بمب میومد منم با هرصدا میپریدم خلاصه وار همه چیو نوشتم وارد جزییات نشدم فقط بیمارستان مزخرفی بود و تنها آپشن خوبی ک ازش دیدم همون اتاق وی ای پی بود ..برای ی شب بستریه نینی ۲۵ ملیون گرفتن و ما دو روز به اجبار نینی اونجا بستری بود و برای دو شب ۵۰ ملیون گرفتن و روز سوم انتقال دادیم بیمارستان فیروزگر تهران😞🥹ادامه داره

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط