دیشب بعد از گذشت ۴۵ روز سخت برگشتم به خونه ام ...
پسرم چقدر این مدت اذیت شد از صبح تا شب فقط جیغ میزد و آروم و قرار نداشت.
از لحظه ای وارد خونمون شده تا الان یک دونه جیغ نزده فقط لبخند میزنه ... روح و روانش اینجا آرامش داره بچم
خدا کنه باز ج نشه مجبور نشم جایی برم
خونه خودم خیلی آسایش دارم... بعد از مدت ها تونستم راحت بخوابم رو تختم
دخترم هم خونمون واسش جدیده همش اطرافشو نگاه میکنه با تعجب و خوشحاله ، خیلی عکس العملش جالب بود . عروسک هاشو بهش نشون میدادم براش جدید بودنش می‌خندید بغلشون میکرد😍😁🐣
چقد خونه خوبه💞😪

شما کجا بودین مگه

من هم موقعی که اومدم خونه دخترم شیرخوردخوابیدساعت ۵خوابیدتا۸
درحالی که توروستااصلاخواب نداشت
بیدارشدبازشیرخورد۱۰خوابیدتا۱۲
یعنی اوج آرامش بودخونمون

اخی عزیزم اره بچه ها تو شلوغی و دست به دست شدن زیاد نااروم میشن ان شالله دیگ نخوای جایی بری

واقعا هیچ جا خونه آدم نمیشه، امیدوارم هیچ وقت دیگه نیاز نشه آدم از خونه و زندگیش بره بیرون

عزیزم بمون خونت هر چی شد هیچجا خونه خود آدم نمیشه حتی خونه پدر