سلام مامانا.دخترم همش میچسه بهم همش بغل میخواد اونم سرپا.همش موهامو میکشه.اصلا نمیزاره کاری کنم.دیگه کم آوردم نمیدونم چیکار کنم.خیلی وقنا دعواش میکنم سرش داد میزنم که نچسبه بهم اما فایده نداره.اصلا دو قدم ازم فاصله نمیگیره.بغل کسی جز منو باباش نمیره
از طرفیم خیلی نگرانم هنوز راه نیوفتاده.

در مورد راه رفتنم پسر من الان ۳ هفته میشه راه میره حالا تا ۱۸ ماه وقت دارن

خسته نباشی درک میکنم پسر منم چند هفته میشه اینجوری شده
ما تو حیاط داشتیم صبحونه می‌خوردیم پسرم بیدار شد دید صدای ما نمیاد حس رها شدگی بهش دست داد ازون روز دیگه همش بهم میچسبه منم دل به دلش میدم تا دوباره اعتمادش جلب بشه
شده شام نون پنیر خوردیم چون من تا لحظه آخر مجبور بودم پیشش بشینم تا بازی کنه هر چند دقیقه هم میاد بغلم میکنه
فعلا پسرم برام اولویته تا ناهار شام به شوهرمم گفتم اونم نظرش همینه

دست دو دلم نزار که خونه پسر منم همین از صبح کنارش دو دقیقه امان نمیده پاشم ظرف هارو بشورم هنوز راه نیفاده چهار دست پا میره فقط

سرش دادمیزنی استرسی میشه ها
دادنزن دورت بگردم
میدونم سخته وضعیت هممون همینه
هرچی بیشتر بهش ارامش بدی و بغلش کنی اینده ارومتری داره ذهن بازتری داره

وقتی میچسبه بهت بغلش کنی موهاتو میکنه
براش اهنگ بزار یکم نانای کن باهاش
بعد بگوبشبنیم
اسباب بازیشو بیار ماشین بازی کنید
بهت قول میدم لجش الکی نیست
من توگوشیم دخترم عروسکشو میکنه توی چشمم یعنی گوشیتو بذارکنار بازی کنیم
باهاش خاله بازی میکنم
خسته کنندس ولی چاره ای نیست

الان تایم اضطراب جداییشونه تا یک سال و نیم اینها دارن،کوچولوی منم همینطوره،دعواش نکن همراهیش کن،روند طبیعیه

پسر منم همینه
نمیتونم هیچکاری بکنم. فقط چسبیده به من.
دلم میسوزه براش

طبیعیه عزیزم وخستگی شماهم طبیعی
راه افتادن هم وقت هست

دست رو دلم نزار که خونه
همش گریه میکنه باید بغلم باشه باید یه جا بیشنم تا فقط با خودش بازی کنه اگه مثلا برم توی اشپزخونه گریه میکنه
واسه راه افتادنشم نگران نباش تا یکسال و نیم فرصت دارن که راه بیوفتن