از وقتی لیام به دنیا اومد (وزن تولدش۲۷۰۰بود و ۳۵هفته به دنیا اومد و نارس )
همش استرس اینکه وای شیر نخورد لاغر میشه و رشد نمیکنه بزرگتر که شد همون ترس ها
به نظرم همش بخاطر حرف مردمه .ریشه تمام اضطراب های ما مامانا فقط و فقط در اینه که نگن وای بچه ضعیف وای بچه قدش کوتاهه
من حتی از استرس حرف مادر خودمم که بگه وای لیام چقدر لاغر شده همش درگیر غذا و میانوعده م اصلا ذره تمرکزمو روی رشد ذهنی و فکری بچه م نذاشتم

متنفرم از این جو بدی که برای ما مامانا درست کردن 😮‍💨
حالا هم گیر دادن چرا بچه ت حرف نمیزنه 😕
بیخود نیست همه رو اوردن به تک فرزندی جدای از دغدغه مالی به نظرم دیگه روحی کشش نداری


فرزندپروی شیرخشک تروویتال م

انگار حرف منو میزنی واقعا با حرفاشون افسردگی گرفتم

گلم غصه نخور بچه بزرگ میشه بچه من ۳۴هفته به دنیا اومد الان سه سالشه عکس نوزادی نگاه میکنم ماشاالله خیلی خوب بود ولی مادر شوهرم همش گیر میداد اصلا محل نده. به حرف دیگران

دلم پرهس ولی نبایدچیزی بگم ب خانواده م

مگه مجبورهستن ک ۳تاپشت سرهم بیاره ک بامن مقایسه کنن

من که میگم مهم اینه بچه هامون سالم باشن. قدو وزن ادم ها حتی توی سنین بالاتر هم متفاوته. نزارید بچه هاتون مقایسه بشن. من 24 سالمه قدم 175.دخترخالمم 24 سالشه قدش 150.ژنتیک هر کس یه طوره. تغذیه تاثیری نداره. اون همیشه از من چیزای مقوی تر میخورد

منم دقیقا عین شماپسر من ۳۳هفته بدنیااومد و ۱۹۰۰بود
براگرم گرم وزنش زجر کشیدم تا الان که دیگه افتاده روی دندون در اوردنو...لاغر شدن
و واقعا دیگه فکرم به رشد ذهنی بچم نبود

منم عین خودت

منم مثل خودت .بچه منم ۳۵ هفته بود . تمام دغدغه م وزن بود چه روزا که خودمو اذیت کردم