خانما تو رو خدا راهنمایی کنید
تو سنی هستم که حس میکنم اگه نرم سرکار واقعا دیگه این انگیزه و سر زبون الانمو نخواهم داشت
دلم میخواد برم سرکار
تو شهر غریب پسرم خیلیییی بهم وابستش دوسال و دوماهه هست
از طرفی میگم بچه بالاخره بزرگ میشه وقتی من موفق باشم پسرمم بهم افتخار میکنه ولی این چالش بزرگگ و چیکار کنم حتی یکی دوبار بردمش مهد خودمم موندم و اون نمیموند اونجا. کلا نق نقو هست خودمم خیلی اذیت میکنه. ولی دوس ندارم تو خونه بمونم شوهرم روز به روز داره پیشرفت میکنه بعد من فقط بشینم بچه بزرگ کنم 🥲ولی خب روحیه پسرم چی میشه
نظراتتونو خواهرانه بهم بگید 🥲🤍

برو مهد باهاش،حتی شده یک هفته برو بشین،بزار براش جذاب شه.
منم میرفتم اولش،الان دخترم خیلی اوکیه و دلش میخاد بره مهد حتی روزای تعطیل

به نظر من از اول باید ساعت های کمی برین مهد (دونفری)
و عجله نکنید برای اینکه به مهد عادت کنه چون بچه ها همه چیزو درک میکنن حس میکنن

کم کم روزی میرسه که خودش واسه رفتن به مهد لج میگیره

منم میرم از ۴۰روزگیش رفتم راضی ام بچه ها عادت میکنن نمیتونم ب خونه نشین شدن فکر کنم با همه چالشاش مستقل بودن برام لذت داره

من باشم فعلا سمت کسب و کار نمیرم چون کمکی ندارین اون کار به جای اینکه روحیه بده بهتون بیشتر توانتونو ازتون میگیره

منم خیلی دوس دارم برم سرکاردقیقا مثل تو ولی بادوتا بچه نمیتونم کاش بشه رفت....