سلام مامانا .پسرم از ۶ ماهگی اضطراب جدایی رو تجربه میکرد گاها بهتر شده بود اما الان که یکسال و دوماه داره مدام چسبیده به من حتی تو اشپزخونه ،سرویس بهداشتی چیزی که میرم مدام گریه میکنه
جیغ میزنه دو تا دستش هم دراز میکنه که یا بغلش کنم یا برم تو سالن کنارش بازی کنم
.اصلا به هیچ کاریم نمیرسم تایم بیداریش
کسی تجربه مشابهی داره ؟
چیکار کردید برای بهتر شدنش ؟

تا ۱۸ ماهگی طبیعیه عزیزم الان یه فته ایه پسر منم همینطوره واقعا هم خسته میشم ولی گناهی ندارن چون دارن دنیارو کشف میکنن این استقلال هم براشون جالبه هم ترسناک

تجربه مشابه؟؟ من خود خودشم.
دیگه یوقتا میذارمش رو کابینت و دم دستش خرت و پرت میریزم کار میکنم.
اگه صندلی غذا ازون بلندا بگیری خیلی خوب میشه کنارت تو اشپزخونه بشینه
وسیله های سرگرم کننده بدی دستش

پسر منم از ۷ ،۸ماهگی شروع کرده تا الان دیگه این روزها خیلی عصبانی میشم خستم خیلی خستم اصلا نمیزاره کاری بکنم بعضی وقتا احساس میکنم دارم خفه میشم

عادیه تو این سن همه بچه‌ها اینطورین

دختر منم همش بهم چسبیده نمیدونم کی درست میشه

من تازه پسرم وارد این دوره شده و همش چسب منه
باید دوره اش بگذره
کار همیشه هست ولی حس امنیتی بهشون میدیم باعث آرامش روانیه در ایندشونه

پسر منم خیلی بهم میچسبه حتی بغل باباش هم‌نمیره