تجربه سزارین اولم پارت ۲:
من بیهوشی رو انتخاب کرده بودم چون از بیحسی و امپولش میترسیدم.خوابیدم‌رو تخت اتاق عمل که بخاطر سردی اتاق لرز به جونم افتاد و یه پرستار اومد برام سوند رو وصل کرد و اصلا نفهمیدم.اونقدر اطلاعاتم پایین بود که اصلا نمیدونستم داره چکار میکنه و دردی هم نداشت،خلاصه به راحتی بیهوش شدم و تو ریکاوری بیدار شدم.

،من عاشق اون حسی م که تو ریکاوری داریم،اصلا عمل و بیمارستان رو بخاطر همین حس ریکاوری دوست دارم،انگار رو ابرایی، خداروشکر درد زیادی هم نداشتم و هر از گاهی که کسی از کنارم رد میشد احوال دخترمو میپرسیدم که میگفتن عجله نکن میبینیش،وقتی داشتن از ریکاوری میاوردنم بیرون دکترم رو دیدم،گفت واااااااای یه دختری زاییدی خوشکللللل که همون موقع تخت نوزاد رو اوردن کنارم و من اصلا نمیتونستم چهره ش رو ببینم،دل تو دلم نبود ببینم چه شکلیه و تا اخرشب هم نتونستم ببینمش و مامانم هی ازش عکس میگرفت و بهم نشونش میداد.احساس میکردم تو اون زندگی که هیچ نقطه امید و عشقی برای من نداره دخترم قراره همه زندگیم و همه توجه و همه منبع و مقصد عشق من بشه🥺
❤️

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط