پسرم یک هفته آروم بود و یک روتین ثابت داشت و البته اینم بگم که کلا خونه موندم و همه چی خوب بود.
ولی دوباره از دیروز که رفتم چندساعت بیرون
هم دیروز و هم امروز عصر به شدت بی قراری و گریه کرد
واقعا چرا؟
از نظر روحی واقعا بهم ریخته ام
یعنی هرجا برم مهمونی
بیام خونه تا یکی دو روز فقط کارم گریه است
چون اینقدر بخاطر خوابیدن گریه می کنه که همه میگن اخه این بچه چرا اینقدر گریه می کنه؟
خداروشکر که هرکی هم صاحب نظره از بچه های آروم و ساکتشون میگن و من پیش خودم میگم یعنی فقط بچه من اینجوری؟
جوری که وقتی میام خونه تا یکی دو روز واقعا بی حوصله و عصبی ام و گریه می کنم.
یعنی فقط باید خونه بشینم؟
اوایل می گفتیم کولیکه
بعدش خوب میشه...
ولی واقعا حال دلم بده
چون یه وقتایی خودم عصبی میشم صدامو می برم براش بالا
بعد میگم چقدر مادر بدی ام...

ولی اینا واقعا درد دلم بود و حرفای کسی که حال دلش خیلی بده

پسر منم اینطوریه جایی باشیم‌ اصلا بهونه شیر نمیگیره غر میزنه ولی کسی دورش باشه یا راش ببره آرومه
همه هم صاحب نظر میگن گشنه نیس
یا سرما خورده بچه بقیه میگن لباسشو کم کن بادش میزنن...
یا ب زور میخوان چیزی بدن بخوره نصیحت غذایی هم میکنن...
من ک هیج جا نمیرم خونه مادرم و مادر شوهرم بقیه هفته خودنم...
ماشالله ی روز میرم خ مادر شوهر اینا روانی میشم...

من بچه رو مقصر نمیدونم
دلم میخواد بشینم تو خونم ک کسی نظر نده بابت حس و کار های مادرانم...

عزیز دلم اصلا خودت و ناراحت نکن بخدا شرایط منم همین نمونش امشب خونه دوستم دعوت بود به خاطر اینکه پسرم خیلی بی قراری و گریه می‌کنه نتونستم با خودم ببرمش
بچه های این دهه همشون همینن سعی کن آروم باشی این روزام میگذره