میگم بچه اولتون مثلا ۳ سال نیم ایناس
دومی رو اوردین شرایط زندگیتون چطوره؟؟؟
هاکان بچه ارومی هستش شوهرمم کمک میکنه تو بچه داری، یادمه سرهاکان مدام غذا میخرید یاخوذش درست میکرد
بچه هم نگه میداشت من میخوابیدم
ولی یکم دور میشیم از هم یجوری شده بوذیم از لحاظ اخلاقی
افسردگی گرفته بودم
ینی بچه دومم اینجوری میشه ادم ؟؟؟؟؟؟

بدترم میشه چون مشغولیت آدم بیشتر میشه. شوهر منم خیلی کمک میکنه عاشق بچه هم هست ولی من از نظر روانی دیگه نمیکشم. اگه خودت عاشق بچه ای و روحیه ات خوبه برنامه ریزی کنید براش

اصلا به حرف بقیه نمیتونی تصمیم بگیری! شرایط زندگی هرکسی فرق میکنه! یکی شوهره بساز نیست یکی بچه اولش شیطونه یکی مشکل مالی داره یکی مشکل خانوادگی داره یکی خودش نمیخواد توان نداره و هزار تا چیزه دیگه! فقط به خودت نگاه کن به تصویر اینده! من خودم دو تا بچه میخواستم و دلم یک بچه دیگه میخواد ٫ نمیخوام چند سال دیگه بگم اا کاش زودتر میاوردم ! کمکی هم پیدا کردم بیاد کارامو بکنه٫ تامام

منکه دیگه قصد بچه آوردن ندارم
نه از لحاظ روحی روانی توانشو دارم،نه جسمی🥲

من انقدر دلم وه میخاد ولی شوهرم ادم درستی نیست

من پسر کوچیکم ۳ ماهشه بزرگه ۲سالو ۹ ماه راضیم
سحتی داره ولی خوبه خداروشکر شیرینه

ب حرف ما نیست ک خودت اگه علاقه زیادی داری و صبوری بیار وگرنه زندگی سخت تر از بچه اوله

نیوردم نمیارم اصلاااااا

بنظر من ببین خودت شرایطشو داری توان نگه داری دو تا بچه ارو داری یا نه
بعد تصمیم بگیز
من که واقعا توان دو تا بچه ارو ندارم با اینکه اذیت نمیکنه الان ولی وقتی دو تا بشن چالش هاشون دو برابر میشه
باید حواست به دو تاشون باشه

نحت هیچ شرایطی بچه دیگه نخاهم داشت چ خبرهه یدونه کافیه

بامن بودی نه بابا الان دخترم دوسال 9ماهش بچه دوم یک سالشه😐😐😔😕

من ۴. سال و نیم تفاوت داشتن. خیلی سخت بود

من بچه هام شیر به شیر شدن ولی بچه دومم نسبت به اولی خیلی آروم تر و ساکت تر هست سختی ها و چالش های زیادی داره ولی دارن باهم بزرگ میشن و سختیش رو یکبار تحمل میکنم الان دختر بزرگم دو سال ده ماهش هست کوچکه یکسال و سه ماه

بچه دوم که میاد کلا باز زندگیت عوض میشه با شرایط اولی اصلا مقایسه نکن

دقیقا منم سر دوراهی موندم از طرفی پسرم ب شدت لجباز نق نقو ادیت میکنه حرف گوش نمیده .
میگم بزرگ بشه بعد میگم با هم یدفعه باشه بهتره سخته ولی دیگه ی دفعه ای باز میگم ن پسرم بزرگ بشه بعدا بیارم واقعا سخته.
منم موندم تو دوراهی. تازه من شوهرم کمک نمیده زیاد خودم دست تنهام🥲

۳ سال و نیم اصصصصصلا نمیارم ، ۶ سالش بشه قشنگ تا حدودی چالش کمتری داشته باشم... اطرافم هرکی این فاصله آورده راضیه.... قبل اینکه بفکر همبازی بودن اونا باشیم بفکر روان خودمونم باشیم ، بعدم بنظر من تو بزرگسالی بدرد هم بخورن کافیه

پسر من الان با پسر شما هم سن هستش بعد خداییش بچه آرومیه اذیت آزار نداره نق نقو و بد قلق اصلا نیس تو نوزادیش فقط سه ماه کولیکش اذیتم کرد اونم با دارو آروم میشد یکی هم زردیش ک ۲۰ روز طول کشید ولی شوهرم هرچی میگم میگه اصلا همین یه دونه بچه کافیه خودم دوس دارم دوتا بچه داشته باشم سنمم ۲۶ هستش از یه طرف باشگاه میرم ک هیکلم اوکی بشه گفتم پس کلا نباید دیگه حرف بچه بزنی