بالاخره سفرمون تموم شد و در راه برگشتیم
این دومین سفر زندگی تو بود عزیزدلم
باورم نمیشه من همون دختر غرغروی سابقم که با کوچک ترین ناملایمتی بهم میریختم.
سفر ما با قطار بود.
تمام طول رفت و برگشت نشسته بودم و مواظبت بودم در حالیکه بقیه خواب بودن.
با خودمون کالسکه نبرده بودیم تمام سفر من و بابا تورو در آغوش گرفتیم گاهی وقتا از شدت درد شونم میسوخت و تا چند ساعت نمیتونستم تکونش بدم ولی لذت در آغوش گرفتنت انقدر زیاد بود که به تموم این دردا می‌ارزید. یک شب توی آغوشم خوابیدی و مجبور بودیم مسافتی رو بریم انقدر دست و شونم درد گرفته بود که تا چند ساعت نمیتونستم تکونش بدم اما بازم وقتی بیدار شدی و چشمای قشنگتو دیدم همه دردام فراموش شد:)
عزیزجان مادر این روزهای ۲۶ سالگیم همه وجودم تویی،
قلبم از سینه بیرون میزنه، دلم میخواد فقط به تو خوش بگذره، دلم میخواد چیزای جدید رو تجربه کنی و دلم میخواد فقط بخندی مامانی:)
باورم نمیشه اینهمه صبور شدم
سفر ما تموم شد و من دلم خیلی تنگ میشه برای نیمه شبا که توی حرم میدویدی و بازی میکردی عزیز جانِ مادر❤️

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط