چقد این روزا و شبا سخت میگذره...
همش تو ذهنم فکرای منفی..
نکنه زود زایمان کنم...نکنه تا۳۸ هفته نکشه..چون بچم کم وزنه..
نکنه کیسه ابم پاره بشه...
شهرمون nicuنداره..باید برم شهرستان یک ساعت راهه...
میرم دکتر میگن هفته ای دوبار ان اس تی بده
هفته ای ی بار سونو داپلر
دو هفته ی بار سونو بیومتری
روحیه م داغوون
چقد دیر میگذره...
😔
دیگه نمیدونم چجور ثانیه هامو بگذرونم...

چقدر بود وزن نی نیت من همین فکرا میکنم
دوشب بستری بودم امپول بتا گرفتم

چقدر بوده مگ وزن کوچولو آت عزیزم

من که درد دارم یه هفته بزور تحمل میکنم خیلی سخته کارام هم زیاده همش درحال جنب و جوشم استراحت ندارم خدابهم رحم کنه امسب ک کلا واژنم تیر میکشه یه حالیم دعام کنین

این ها خوبه من همش می گم اگه از اتاق عمل زنده بیرون نیام چی ؟ دارم وصیت و اینا آماده می کنم 😅

منم خیلی استرس دارم از این هفته
تا تکون نمیخورن میترسم

چرا ب خودت انرژی منفی میدی ب چیزای خوب فکر کن

خیلی این اخرا سخت میگذره از اونطرف استرس زایمان هم هست

همه اینا ب کنار..
هی میگم نکنه بچم سالم نباشه...میشینم گریه میکنم...