پسرم روانیم کرده انقدر که سرهرچیز کوچیکی یک ساعت جیغ وگریه میکنه دیگه اعصابمم کشش نداره خودم نشستم کلی گریه کردم

سر برمیگردونه ی خرابکاری جدید کرده تا بیام جمع کنم بعدیه،گاهی در میزنم همسایه روبرو میگم تو رو خدا ی لحظه بیا این نیاد تو شیشه های ک شکونده تا بزاره من جارو بکشم،جیغ ک می‌خوام بیام دست بزنم ب شیشه های شکسته

بچه بدقلق کلا همینه،مث منی روانم نابود شده،فقط و فقط شیشه اونت میگیره،الان سر شیشه خراب شده ۱و خورده ای هست سمت ما،سر هر دندون باید اسهال بشه دو هفته خودم و خودش زجر بکشیم،ی سفر نمیتونم برم ک آب خوش از گلوم پایین بره،ارزو ب دلم موند یبار خودش بگه شیر میخواد و شیشه رو بگیره بخوره غذا ک لب نمیزنه