خانوما لطفا منو کمک کنین بگین چیکار کردم که پسرم اینجوری بار اومده تا ترکش کنم ، با پسر همسایمون همسنه تا بیرون باهم بازی میکنن تا میخاییم بیاییم خونه گریه زاری منو میزنه که نمیرم خونه ولی دوستش آروم اصلا گریه نمیکنه ،امروز خونه ما بودن پسرم فقط باهاش دعوا میکرد که به وسایلم دست نزن تا خواستن برن خونشون باز گریه زاری که نرن ،ولی وقتی می‌ره خونه دوستش با اسباب بازیهای اون به راحتی بازی می‌کنه ،نمیدونم چیکار کنم این رفتارش و ترک کنه ،اکه همه بچه های این سن اینطورین چرا پسر همسایمون اینطوری نیس

به دوستش بگید اسباب بازی با خودش بیاره بکدونه بعد باهم عوض کنن تا پسر شما هم یاد بگیره ... گریه هاشم از تنهایی هست باید سرگرم بشه با آب ، کف ، گل ، شن بازی یا نقاشی اگه علاقه نشون میده ..... واسه اسباب بازی هم میتونین یک قصه بازی کنین مثلا شما اسباب بازیتون رو نمیدین و بالعکس که تفاوت رو بفهمه توی گوگل هم میتونین سرچ کنید یک داستان کوتاه اگر گوش نمیده با بازی انجام بدین ... ولی مامان بودنه بچه های ۴ و ۵ ساله واقعا خیلی انرژی میخاد و حوصله که

پسر من اجازه میده بچه ها با وسایلش بازی کنن ولی اگه بچه ای بخواد با خودش ببره ناراحت و عصبی میشه

والا پسر من مثل بچه همسایه‌تون هست

دختر منم هست

دقیقا دختر منم همونه با اسباب بازی های همه بازی میکنه و هرکی بچه فامیل بیاد خونه هم نمیزاره ب هیچیش دست بزنه .. میفرستمش کوچه برای نیم ساعت ازش قول میگیرم فلان ساعت صدات میکنم میایی خونه ها میگه چشم ..اون نیم ساعت به چندین ساعت میرسه اخرشم با گریه میاد چندساعتم گریه میکنه

پسر منم نسبت به اسباب بازیهاش اینجوریه هرچقدر باهاش صحبت میکنم فایده نداره خواهر زاده هام همه اسباب بازیهاشون رو میدن بهش ولی پسر من نه