یه زمانی فکر می‌کردم سخت‌ترین قسمت مادر شدن، انتظار کشیدن برای به دنیا اومدنته... اما حالا می‌فهمم سخت‌ترین بخشش اینه که هر روز بزرگ‌تر شدنت رو تماشا کنم.
این عکس رو که می‌بینم، دلم یه جوری فشرده میشه. یاد اون شب‌ها می‌افتم؛ شب‌هایی که خسته بودم، نگران بودم، گاهی می‌ترسیدم و گاهی فقط زل می‌زدم بهت و دعا می‌کردم حالت خوب باشه. اون روزها برام سخت گذشت، اما حالا دلم برای همون سختی‌ها هم تنگ میشه، چون تو اون روزها اینقدر کوچولو بودی که...
انگار همین دیروز بود که توی اون نور آبی خوابیده بودی و من ساعت‌ها نگاهت می‌کردم. حالا زمان داره با سرعتی می‌گذره که گاهی می‌ترسم. می‌ترسم یه روز چشم باز کنم و ببینم دیگه اون نوزاد کوچولوی من نیستی. می‌ترسم این روزها رو خوب زندگی نکنم و بعداً حسرت تک‌تک بغل کردنا، بوسیدنا و بو کشیدنت رو بخورم.
شاید برای همینه که بعضی شب‌ها یه بهونه‌ای پیدا می‌کنم و میارمت پیش خودمون. می‌خوابونمت کنارم، می‌چسبونمت به قلبم و آروم نفس می‌کشم. نه برای اینکه تو به من احتیاج داری... برای اینکه من هنوز به این نزدیکی احتیاج دارم.
دلنواز جان، اگر روزی این نوشته رو بخونی، بدون که هیچ‌وقت از بزرگ شدنت ناراحت نبودم؛ فقط دلم برای نسخه‌های کوچیک‌ترت تنگ می‌شد. برای اون دست‌های ریز، اون خواب‌های آروم، اون روزهایی که تمام دنیات توی آغوش من جا می‌شد.
و امشب، مثل خیلی از شب‌های دیگه، باز هم می‌خوام تو رو بچسبونم به قلبم؛ شاید برای اینکه زمان کمی آروم‌تر بگذره... شاید برای اینکه این لحظه‌ها رو عمیق‌تر حفظ کنم... و شاید فقط برای اینکه مادرتم. ❤️🌱

وای چقدر اینو با تمام وجودم فهمیدم... 🥹
انگار هر بار که یه مهارت جدید یاد می‌گیرن، یه تیکه از اون نوزاد کوچولویی که می‌شناختیم هم ازمون دورتر می‌شه. قشنگه، ولی یه غم شیرین هم همراهشه. 🤍

مادر بودن ینی یه تیکه از وجودت بیرونه که همش نگرانشی🥹🥹❤️

خیلی قشنگ بود‌اشکم در اومد🥲

اشکم دراومد من مهوا رو پیش خودم نمیخوابونم میترسم لهش کنیم نکنه حسرتش به دلم بمونه🥹😢😢😢😢

🥹عزیزکم خداقوت مامان جان

هر شب مسیر بیمارستان تا خونه رو با گریه برمیگشتم، تمام اون ۴ ساعت باقی مونده تا برگشت به بیمارستان رو با گریه میخوابیدم و کابوس میدیدم و تو خواب حرف میزدم، هر روز صبح زود با چشمای پر از اشک از شدت دلتنگی میرفتم بیمارستان، وقتی صدام میکردن دخترت بیدار شده از دستگاه اوردیمش بیرون بیا یکم شیر بده بهش حس میکردم یه گوشه از بهشت نصیب من شده…..وقتی میذاشتنش تو دستگاه احساس میکردم قلبم هزار تیکه شده از دیدن اون صحنه،هزار بار دلم مچاله میشد برای مادرایی که جگرگوشه شون قرار نبود حالا حالاها صحیح و صالم برگردن خونه…. نبینیم غم و درد و مریضیشونو الهی 🩷💜🧡

ولی من هنوزم فیلم زمانی که پسرم توی دستگاه بود رو نگاه میکنم گریه میکنم🥲😔🫠

عزیزززممم🩷🩷🩷
چه جالب سختترین قسمت مادریو هم من چند دقیقه پیش نوشتم

وای منم دارم ازین عکسا چقدر سخت بود پسر من بااون چشم بند کنار نمیومد فک نمیکردم اون شبهااصلا صبح بشه
اما ب قول شما همینجوری بزرگ میشن و برا ماازین روزای نوزادی شون فیلم و عکساشونه بازم شکر

آخ آخ شبای زردی و دستگاه🥺🥴
چه گذشت بهمون.
ولی چه زود گذشت. چه زوووود
حق داری بخدا
تک تک احساساتت رو با پوست و گوشتم درک میکنم😍😍🥰🥰

بمیرم برای بچه‌ام که تا میگذاشتمش زیر نور جیغ و گریه سر میداد و از گریه‌هاش من و همسرم بیشتر گریه میکردیم

عزیزم اشک منو درآوردی این چه وضعشه نصفه شب😅😅😅
منم تا پیشم نباشه خوابم نمیبره اصلا

چه قشنگ واقعا درسته هر چی بزرگتر میشن ازمون دورتر میشن

عزیزم🥹😍

وای مادر بودن خیلی سختهههههه کلا یه دلشوره ی دائمی باهاته همیشه